Σάββατο, 12 Απριλίου 2014

ΣΚΟΠΟΒΟΛΗ

ΕΝΑ ΣΚΟΠΕΥΤΗΡΙΟ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ
ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΑ «62 ΜΥΡΙΑ»





 
Γράφει
ο Γιώργος Λιβέρης



          Υπεραισιόδοξες εισηγήσεις έγιναν, στη νέα Διοίκηση του Παναθηναϊκού, από υποτίθεται ειδικούς, ότι ένα Σινεμά χαμηλά στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, θα μπορούσε να γίνει κλειστό Σκοπευτήριο. Μάλιστα θα άφηνε και έσοδα!!. Στον ενθουσιασμό της στιγμής έγιναν και σχετικές αναφορές από τους αποδέκτες της ιδέας. Μόλις όμως πήραν χαρτί και μολύβι στα χέρια και μέτρησαν τις δαπάνες αλλαγής χώρου, εγκατάστασης, εξοπλισμού (και οπλισμού) φωτισμού, προσωπικού, φύλαξης, ενοικίου κ.λ.π κ.λ.π φρενάρισαν.
          Το θέμα είναι: Γίνεται ή δεν γίνεται;
          Ασφαλώς μπορεί να γίνει, όμως με προϋποθέσεις, συνθήκες και πραγματικές σκοπευτικές γνώσεις.
          Η Ελλάδα έχει κατακτήσει 11 Ολυμπιακά Μετάλλια. Όλα στους Ολυμπιακούς Αγώνες από το 1896 μέχρι και το 1920. Αυτό κάτι μας λέει.
          Χρυσός Ολυμπιονίκης στη Σκοποβολή ήταν ο Παντελής Καρασεβδάς, ο Δικηγόρος και Βουλευτής που βοήθησε να αποκτήσει ο Παναθηναϊκός το γήπεδό του και διετέλεσε Πρόεδρος του Παναθηναϊκού 2 φορές. Την περίοδο 1924 – 27 και την περίοδο 1928 – 31.
          Στις τελευταίες δεκαετίες παρά τους άριστους σκοπευτές μας δεν κατορθώσαμε να κατακτήσουμε Ολυμπιακό Μετάλλιο. Αιτία κυρίως η σύγχρονη νοοτροπία μας.
          Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004 λέγεται ότι δαπανήθηκε το ποσό των 62 εκατομμυρίων ευρώ για να κατασκευασθεί το Σκοπευτήριο Μαρκόπουλου, το οποίο σήμερα βέβαια αραχνιάζει. Ίσως το ποσό να φαίνεται υπερβολικά μεγάλο. Πάντως σκοπευτήριο δεν υπάρχει.
          Τι κάνουν οι ξένοι;
          Εγώ έχω αγωνισθεί στο Πριγκιπάτο του Μονακό σε σκοπευτήριο που οριοθετήθηκε με (νοικιασμένες) αχυρόμπαλες στην προβλήτα του Λιμανιού.
          Το 1984 στους Ολυμπιακούς του Λος Άτζελες, όπου ήμουνα Αρχηγός της Σκοπευτικής Ομάδας, το Ολυμπιακό Σκοπευτήριο είχε προσδιορισθεί και πάλι με νοικιασμένες αχυρόμπαλες στο προάστιο του Λος Άτζελες – Τσίνο.
                                                                   Το 2000 στους Ολυμπιακούς του Σίδνεϋ το Σκοπευτήριο είχε πρόχειρα κατασκευασθεί σε κοντινό δάσος ευκαλύπτων. Μου έδινε την εικόνα βραζιλιάνικης «φαβέλας» με τις αστείες λύσεις που είχαν δώσει οι Αυστραλοί, με την έγκριση της ΔΟΕ βέβαια. Αυτό δεν εμπόδισε τον Μιχάλη Διαμάντη να αναδειχθεί σε Χρυσό Ολυμπιονίκη στο Τραπ. Αγωνίσθηκε με τα χρώματα της Αυστραλίας, αλλά έδειξε ότι τα ελληνικά γονίδια μπορούν ακόμη να χαρίσουν Χρυσά Μετάλλια.
                                                                   Σήμερα η Σκοποβολή περνά δύσκολες ώρες, λόγω της τρομοκρατίας, αλλά και του τεχνητού τρόμου που δημιουργούν οι ευθυνόφοβοι ακόμη και για τα αεροβόλα.
                                                                   Οι«κουτόφραγκοι» στην Ευρώπη με στραμμένη την προσοχή τους στα αεροβόλα μπορούν και δημιουργούν μικρές εγκαταστάσεις σκοπευτηρίων σε υπόγεια. Ακόμη και σε άχρηστους χώρους 12Χ12, όπου με 5 ευρώ μπορεί κανείς να εκτονώνεται για ώρες. Με πυροβόλο όπλο με 5 ευρώ ρίχνεις μόνο 2 φυσίγγια.
                                                                   Ακόμη οι«βραδύνοες» δυτικοευρωπαίοι κατασκευάζουν πάμφθηνα παιδικά αεροβόλα, ιδιαίτερα χαμηλής τιμής  πλαγιόκανα ή «σουπερποζέ» κυνηγετικά, αεροβόλα με τηλεσκόπιο κ.λ.π. Φθηνότερα ακόμη – ιδίως οι Γάλλοι ιδιωτικοί οπλουργοί – και από τα τούρκικα.
                                                                   Τα μεγαλεπήβολα σχέδια και οι φαραωνικές κατασκευές εξυπηρετούν άλλους σκοπούς. Όχι την αγωνιστική σκοποβολή που δημιουργεί αθλητές και οδηγεί τους νέους στην άσκηση, την κρίση και την δημιουργία χαρακτήρων.

palaimaxoipao1908.blogspot.gr

          

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου