Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

Αφήστε το σαμάρι, χτυπήστε το γαϊδούρι

Ο Μπάμπης Τσιμπίδας γράφει για τον πραγματικό υπεύθυνο πίσω από τον Γιώργο Σαρρή, στον οποίο οφείλεται η κατάντια της Εθνικής ομάδας και για το μέταλλο που πρέπει να δείξει ο Παναθηναϊκός στο άμεσο μέλλον.

Τις ώρες που ακολούθησαν την ήττα της Ελλάδας από την Ιρλανδία, διάβασα (ή άκουσα) με ενδιαφέρον τα... κροκοδείλια δάκρυα πολλών συναδέλφων για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην Εθνική ομάδα.
Κοινή συνισταμένη των περισσότερων ήταν ότι ο κύριος υπεύθυνος ακούει στο όνομα Γιώργος Σαρρής. Ο πρόεδρος της ΕΠΟ χρεώνεται την εφαρμοζόμενη πολιτική με την απομάκρυνση του Φερνάντο Σάντος, του Τάκη Φύσσα, του Λεωνίδα Βόκολου, τη μη κλήση του Κώστα Κατσουράνη, καθώς και το άσχημα κλίμα που επικρατεί στα αποδυτήρια.
Υπό άλλες συνθήκες, δεν θα είχα λόγω να διαφωνήσω. Αυτός ηγείται της Ομοσπονδίας, αυτός καταθέτει προτάσεις και κατευθύνει το Διοικητικό Συμβούλιο στη λήψη αποφάσεων. Συνεπώς, εάν κάτι δεν λειτουργεί σωστά, στους Άνδρες, στους Νέους ή οπουδήποτε αλλού, αυτός φέρει την κύρια ευθύνη.
Μισό λεπτό, όμως...
Όλοι ξέρουμε ότι στην ΕΠΟ ο ισχυρός άνδρας δεν ονομάζεται Γιώργος Σαρρής... Για την ακρίβεια, δεν είναι καν στέλεχος της Ομοσπονδίας. Δεν έχει επίσημη σχέση μαζί της.
Νομίζω, πως όλοι θυμόμαστε πως εξελέγη ο Γιώργος Σαρρής στην προεδρία της ΕΠΟ. Όλα τα ρεπορτάζ εκείνης της εποχής κατέγραφαν ότι ο Χιώτης γιατρός είναι ο εκλεκτός του Βαγγέλη Μαρινάκη για τη θέση.
Δεν είχε εκδοθεί καμία διάψευση για αυτό, εάν δεν με απατά η μνήμη μου. Αντίθετα, τα ρεπορτάζ άρχισαν αρκετό καιρό πριν την εκλογική διαδικασία και συνεχίστηκαν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Προφανώς, είχαν το σκοπό να αποτυπώσουν ποιος κάνει το κουμάντο στο ελληνικό ποδόσφαιρο και το κατάφεραν.
Επομένως, με βάση την κοινή λογική, εκείνος ο οποίος τοποθετεί κάποιον άλλο σε μία θέση, έχει και τη δύναμη να καθορίσει την ατζέντα. Να επιβάλλει τις απόψεις του και να καθοδηγήσει τα τεκταινόμενα.
Άρα, είναι τουλάχιστον υποκριτική η ολομέτωπη επίθεση στον Γιώργο Σαρρή, ειδικότερα από τη στιγμή που γνωρίζουμε όλοι ότι δεν κινεί αυτός τα νήματα. Άλλος ήταν ο εμπνευστής της "απο-πρασινοποίησης" της ΕΠΟ και της Εθνικής ομάδας.
Μία διαδικασία που άρχισε με την εξώθηση του Σοφοκλή Πιλάβιου στην αποχώρηση και ολοκληρώθηκε με την μη ανανέωση της συνεργασίας με τους Σάντος, Φύσσα, Βόκολο και την περιθωριοποίηση του Κατσουράνη, αλλά και τη συστηματική αγνόησή των ποδοσφαιριστών του Παναθηναϊκού.
Φυσικά, τα αποτελέσματα τα βλέπουμε όλοι και στην πορεία θα δούμε ακόμα χειρότερα, τουλάχιστον όπως πιστεύω εγώ. Αυτό συμβαίνει όταν οι αποφάσεις για ένα οργανικό κομμάτι του αθλητισμού λαμβάνονται κατά Πειραιά μεριά. Επέρχεται η υποβάθμιση, η κατάρρευση και τελικώς, η καταστροφή.
Από εκεί και πέρα, η τοποθέτηση του Σαρρή στον τάκο προμηνύει ότι οι μέρες του στην προεδρία τελείωσαν κατά την άποψη κάποιων και ήδη το σύστημα αναζητά τον διάδοχο του.
Ακόμα, για να ξεστρατίσει ο Σαρρής από το δρόμο του, σημαίνει ότι εντός της ΕΠΟ διαμορφώνεται ένας νέος πόλος εξουσίας και μέχρι στιγμής επιτυγχάνει κάποια αποτελέσματα. Δεν υπήρξε ποτέ του ένας αυτόφωτος ποδοσφαιρικός παράγοντας ο Σαρρής για να μεταλλαχθεί τώρα σε έναν τέτοιο. Ούτε, φυσικά, τον έπιασε κρίση συνείδησης...
Την αλλαγή συσχετισμών μαρτυρούν και οι διαρκείς κραυγές διαμαρτυρίας από τον Πειραιά για τη διαιτησία. Δεν αποσκοπούν απλώς στη δημιουργία εντυπώσεων, όχι δεν είναι μόνο αυτό.
Σαφώς, ο Ολυμπιακός εξακολουθεί να είναι ο ισχυρός και να έχει το πάνω χέρι σε αρκετούς τομείς στο ποδόσφαιρο. Αυτό δεν θα αλλάξει εύκολα. Ωστόσο, κάτι κινείται.
Εν κατακλείδι, όσοι... κόπτονται για το καλό του αθλήματος, προτού ψέξουν τον Σαρρή, ας στραφούν στον άνθρωπο ο οποίος έχει εκθεμελιώσει το άθλημα στη χώρα μας. Τον ξέρουμε, τον ξέρουν. Δεν απαιτεί ιδιαίτερη ικανότητα σκέψης. Διαφορετικά, ας σταματήσουν επιτέλους τον αποπροσανατολισμό. Δεν πιάνει πλέον.
Υ.Γ.: Δεν θα ισχυριστώ πως επί Σάντος όλα ήταν καλώς καμωμένα στην Εθνική. Ο Πορτογάλος είναι μεγάλος δημοσιοσχετίστας και πολλές φορές τύγχανε ασυλίας σε ακατανόητες επιλογές του. Ωστόσο, με τους συμβιβασμούς του και με τα ελαττώματα του, κατάφερε να συντηρήσει μία λογική λειτουργία στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα.
Υ.Γ.2: Ακολουθούν πολλά δύσκολα παιχνίδια σε Ελλάδα και Ευρώπη για τον Παναθηναϊκό και θα πάρουμε μία καλή γεύση από το μέταλλο που έχει σφυρηλατηθεί αυτό το ρόστερ. Γενικότερα, νομίζω πως για κάποιους από τους έμπειρους εξαντλούνται τα περιθώρια για την απόδειξη της χρησιμότητας τους. Με τα ματς που έπονται, έχουν τη δυνατότητα να αντιστρέψουν την εικόνα που υπάρχει για αυτούς.
Υ.Γ.3: Το περιστατικό με τον Γιώργο Βαρδινογιάννη στο Άργος δεν βοηθά στο να κλείσουν οι "πληγές" που ακόμα υπάρχουν. Ο Παναθηναϊκός έχει γυρίσει σελίδα και χρειάζεται όλους τους φιλάθλους του ενωμένους, ώστε να ξεπεράσει τα προβλήματα του και να προχωρήσει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου