Σάββατο, 26 Μαΐου 2012

Σιγή και αναμονή :...

...Λέμε ότι πρέπει ο Ανδρέας Βγενόπουλος να δώσει αυτά τα 1,7 εκατομμύρια ευρώ που είχε υποσχεθεί. Από τη στιγμή που το 55% έχει συγκεντρώσει μετά βίας 2-2,5 εκατομμύρια, πώς εγκαλείται κιόλας το 11% να συμμετέχει με 1,7 εκατ.ευρώ; Είναι παράδοξο δεν νομίζετε;...
http://prasinanea.gr







Σιγή και αναμονή

Πώς δηλαδή θα μπορούσε να είναι διαφορετικά; Μόνο του παίζει μπάλα. Είτε γοητευτείς στην ιδέα ότι κάποιος τουλάχιστον προσπαθεί, είτε απλά το αποδεχθείς ακόμη και ως αναγκαίο κακό, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: σιγή ασυρμάτου.
Φυσικά και υπάρχουν απορίες. Δεκάδες. Μπορεί και εκατοντάδες. Αλλά ποιος να τις εκφράσει; Κάποιος που θα αποτελούσε εναλλακτική λύση, ναι, θα μπορούσε. Αλλά ποιος; Άρα λοιπόν, τουμπεκί ψιλοκομμένο και περιμένουμε υπομονετικά αναλυτική ενημέρωση ή κάποια διευκρινιστικά tweets τελοσπάντων.
Και μην γελιόμαστε. Αργά ή γρήγορα θα τα έχουμε, διότι διαφορετικά δεν πάει πουθενά αυτή η ιστορία. Διότι ο καθένας επώνυμος μπορεί να συζητά για χορηγία, ταμειακή διευκόλυνση, εγγύηση δανείου και άλλα νόστιμα, αλλά όταν έρθει η ώρα του κοσμάκη θα χρειαστεί ρευστό. Πέντε, δέκα, δεκαπέντε, διακόσια, πεντακόσια. Έστω. Αλλά cash. Κασέρι, πώς το λένε αλλιώς;
Και τότε θα μετρήσουν πολλά, πέρα από την άδολη αγάπη των υποψηφίων αιμοδοτών. Αν δηλαδή ο κ. Αλαφούζος έχει δανείσει 1 εκατομμύριο ευρώ, γιατί ο μεροκαματιάρης να χαρίσει 250 ευρώ; Να τα δανείσει κι αυτός ρε αδερφέ! Και μην μου πείτε ότι θα του δώσουν “διαρκείας”, γιατί “διαρκείας” μπορεί να μην αγόραζε για χίλιους δύο λόγους.
Σαφώς και οφείλεις να σεβαστείς κάποιους που σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες για να διατηρήσουν στη ζωή αθλητικούς οργανισμούς, που για κάποιους, καλώς ή κακώς, είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα απλό σωματείο. Πρέπει όμως πρώτα απ' όλα να νιώσεις εσύ ο ίδιος ότι σε σέβονται και να μην έχεις το παραμικρό ερωτηματικό, ούτε ίχνος αμφιβολίας για τη συμμετοχή σου.
Για την ώρα αυτές οι προϋποθέσεις δεν πληρούνται. Βεβαίως δεν υπήρξε και ενημέρωση, αφού οι συζητήσεις και αναλύσεις εξαντλούνται μεταξύ των ήδη μετόχων ή εν πάση περιπτώσει, των πιο επιφανών από τους υποψήφιους υποστηρικτές του εγχειρήματος.
Έως ότου πάντως συμβεί αυτό, οφείλουμε να προσέχουμε πριν πούμε δυο λόγια για όσα διαχέονται και προσφέρονται ως τροφή. Και πρώτα απ' όλα, πρέπει να γνωρίζουμε τι συμβαίνει με αυτό το 55% των μετοχών Βαρδινογιάννη. Ποιοι το έχουν; Πώς το έχουν, αν το έχουν; Και πώς αξιοποιείται;
Αυτοί που θα καταθέσουν χρήματα, θα πάρουν στα χέρια τους μετοχές; Κι αν όχι τώρα, πότε; Στις αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, θα συμμετέχει ως 55% ή σε μικρότερο ποσοστό ώστε σταδιακά να μετακυλίσει σε αυτούς που συμμετέχουν, όποιοι κι αν είναι αυτοί;
Δηλαδή τώρα για παράδειγμα, λέμε ότι πρέπει ο Ανδρέας Βγενόπουλος να δώσει αυτά τα 1.7 εκατομμύρια ευρώ που είχε υποσχεθεί. Βεβαίως να τα δώσει, αν και θα τα έδινε ως συμμετοχή 11% σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου 15 εκατομμυρίων ευρώ. Από τη στιγμή που το 55% έχει συγκεντρώσει μετά βίας 2-2,5 εκατομμύρια, πώς εγκαλείται κιόλας το 11% να συμμετέχει με 1,7 εκατ. ευρώ; Είναι λίγο παράδοξο, δεν νομίζετε;
Ρίχνουμε ονόματα στο τραπέζι αβέρτα κουβέρτα, Βασιλάκης, Βασιλόπουλος, Τρεχαγυρευόπουλος και σαρώνουμε και το διαδίκτυο με επιθετικά σχόλια για την πρόθεσή τους να δανείσουν ή να εξυπηρετήσουν την ΠΑΕ με κάποιο χρηματικό ποσό. Δηλαδή τι έπρεπε να κάνουν; Να πει ο καθένας τους “δεν βαριέσαι ρε αδερφέ, πάρτε 1 εκατ. ευρώ να έχετε να πορεύεστε και θα τα βρούμε στην πορεία”;
Εδώ μιλάμε, δεν ξέρουν ποιος ασκεί διοίκηση, με τι ασκεί διοίκηση. Δεν έχουν καν μετοχές και αν αποφασίσουν να μετοχοποιήσουν το ποσό που παραχωρούν, ΘΑ τις πάρουν όταν “ελευθερωθούν” οι ανέκκλητα παραχωρημένες μετοχές.
Ας μην προτρέχουμε λοιπόν. Σαφέστατα και η εξαφάνιση κάποιων, η παροιμιώδης διστακτικότητα κάποιων άλλων και τα άδεια εν τέλει ταμεία, έχουν εκτινάξει την αδρεναλίνη στα ύψη, ωστόσο αν δεν διαλευκανθεί πλήρως το τοπίο, είναι ολωσδιόλου άτοπο να αναζητούνται και να αποδίδονται ευθύνες, ιδιαίτερα μάλιστα σε πρόσωπα τα οποία δεν είχαν προηγούμενη ανάμειξη με την ΠΑΕ Παναθηναϊκός.
Ας περιμένουμε λοιπόν. Και που είστε; Σιγή ασυρμάτου...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου