ME ΤΟ ΤΡΙΦΥΛΛΙ ΣΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ.... ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ Α.Ο 1908
Παρασκευή 13 Μαρτίου 2015
Τετάρτη 11 Μαρτίου 2015
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ
ΠΑΛΑΙΜΑΧΩΝ Π.Α.Ο ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΩΝ
κ.ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΙΒΕΡΗ
ΣΤΗΝ ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ
ΑΧΙΛΛΕΑ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΥ
ΑΘΗΝΑ 15/12/2014
![]() |
| Θ.ΣΥΝΟΔΙΝΟΣ-ΠΥΡΡΟΣ ΔΗΜΑΣ-Γ.ΛΙΒΕΡΗΣ-ΑΧ.ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ- Γ.ΨΑΡΟΠΟΥΛΟΣ. |
Αξιότιμε κ. Πρόεδρε
Θαυμαστοί μου νέοι και παλαίμαχοι Αθλητές του Παναθηναϊκού μας
Αγαπητοί φίλοι
Το Διοικητικό Συμβούλιο των Παλαιμάχων Αθλητών όλων των σπορ του Ομίλου μας, με ιδιαίτερη χαρά σας κάλεσε σήμερα εδώ, όχι μόνο για να τιμήσουμε ένα άνδρα που πολλά προσφέρει και ακόμη περισσότερα προσέφερε στο παρελθόν, αλλά ένα άνδρα που αποτελεί τα ζωντανή γέφυρα μεταξύ παρελθόντος και παρόντος, μεταξύ της ιστορίας και της σύγχρονης εποχής. Ακόμη περισσότερο μεταξύ των μεγάλων θριάμβων του Συλλόγου μας και της σκληρής σημερινής αγχωτικής προσπάθειας να διατηρηθεί ο Παναθηναϊκός, ως Σύλλογος όλης της Ελλάδας στο επίπεδο που έχουμε γνωρίσει.
////5ο και πλεον χρόνια στηρίζει ΧΟΡΗΓΕΊ Π.Α.Ο και συνδέει την παλαιά γενια του ερασιτεχνικού αθλητισμού με την νέα διαμορφωμένη καταστάση///
Είναι ο άνδρας αυτός ο αειθαλής Αχιλλέας Μακρόπουλος, που εδώ και περισσότερο από 50 χρόνια καλύπτει, ενισχύει, φροντίζει και κυρίως υποστηρίζει κάθε Παναθηναϊκή κίνηση, αποτελών στην ουσία τον μοναδικό συνδετικό κρίκο μεταξύ του ερασιτεχνικού παρελθόντος και των χορηγών παραγόντων, και της σημερινής συγκεχυμένης κατάστασης.
Έτσι έρχεται σήμερα ο Αχιλλέας Μακρόπουλος να μας παρηγορήσει και να μας πείσει ότι δεν απουσιάζουν οι ισχυροί και ανιδιοτελείς παράγοντες για τον Παναθηναϊκό. Ακόμη ότι η Αθηναϊκή κοινωνία πάντα θα έχει τη δυνατότητα να αναδύει εκείνους οι οποίοι μπορούν να κρατήσουν στα χέρια τους πολύ ψηλά τον Παναθηναϊκό.
///ΓΕΝΗΘΗΚΕ ΣΤΟ βολο ΠΗΛΙΟ ΗΡΘΕ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΦΟΙΤΗΣΕ ΣΤΟ 8ο Γυμνάσιο
Και για να είμαι πλήρης στην παρουσίασή μου θα μου επιτραπεί να κάνω μια μικρή αναδρομή στο ιστορικό του ανδρός, που σήμερα έχουμε εμείς την τιμή να τον ανακηρύττουμε Επίτιμο Πρόεδρό μας. Όχι βέβαια μια αναδρομή σε βάθος χρόνου, ας μου επιτραπεί αυτό, αλλά μια αναδρομή από τότε που ο Αχιλλέας Μακρόπουλος έγινε δικός μας. Από όταν ήρθε από το πανέμορφο Πήλιο στην Αθήνα για να φοιτήσει στο 8ο Γυμνάσιο Αθηνών και μπολιάστηκε με το φίλαθλο πνεύμα. Ήταν τότε που άφησε στο Βόλο την οικογένειά του με τις εθνικές καταβολές και το κοινωνικό έργο για να αποκτήσει – εδώ στο κέντρο – τα εφόδια της αυριανής ζωής. Ένα από τα εφόδια αυτά – πολύ βασικό μάλιστα – ήταν να κερδίσει τη δυνατότητα καθαρής κρίσης και φίλαθλης επιλογής. Αυτό που τον οδήγησε στον σωστό και ευθύ δρόμο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας και του Fair Play.
Φυσικά στην ηλικιακή, οικονομική, κοινωνική και διοικητική άνοδό του γνώρισε τους κυρίαρχους χαρακτήρες που τον μαγνήτισαν και τον συνεπήραν. Ήσαν οι λίγοι αυτοί όπως ο Απόστολος Νικολαϊδης, ο Αντώνης Ματζαβελάκης, ο Αντώνης Μηγιάκης, ο Λουκάς Πανουργιάς, ο Ιθακήσιος, ο Σοφιανόπουλος και άλλοι με τους οποίους συνεργάσθηκε στενά και έμεινε για πάντα μαζί τους.
Με Πρόεδρο τον Απόστολο Νικολαϊδη, ο Αχιλλέας Μακρόπουλος, ως Αντιπρόεδρος, πήρε πολύ γρήγορα στα χέρια του μεγάλες ευθύνες, καθώς η ποδοσφαιρική ομάδα με προπονητή τον Μορέιρα, εκείνο τον Δεκέμβριο του 1976 πέρναγε κρίση, αλλά ο Παναθηναϊκός έχει την ικανότητα να τις ξεπερνά. Ο Αχιλλέας Μακρόπουλος ήταν αυτός που τότε δραστηριοποιήθηκε έντονα διοικητικά και οικονομικά. Ανασκουμπώθηκε, όπως λέει ο λαός και ξεκίνησε για το μεγάλο άλμα. Επωμίσθηκε μια γιγαντιαία προσπάθεια.
Με τη συμπαράσταση του Πολωνού Πρέσβη Μπεστίκα, του δικού μας Πρέσβη στη Βαρσοβία Κατοπόδη και τις τεχνικές γνώσεις του Δ/ντου της Αθλητικής Ηχούς Σταμάτη Γρατσία πήγε στην Πολωνία για τον Καζιμίρ Γκόρσκι, τον διεκδικούμενο από τις ισχυρές ομάδες της Ευρώπης προπονητή. Αυτόν που είχε οδηγήσει σε πρωτόγνωρους θριάμβους της Εθνική Ομάδα της Πολωνίας. Το όνειρο έγινε θαύμα και το θαύμα πραγματικότητα.
Ο Γκόρσκι πείσθηκε να έρθει στην Ελλάδα και το άστρο του έλαμψε μαζί με τον Παναθηναϊκό. Εκείνη την ίδια αγωνιστική περίοδο του 1976 – 77 ο Παναθηναϊκός κατάκτησε το Νταμπλ. Ο Γκόρσκι πέτυχε να ξαναδώσει ομοιογένεια, δύναμη και λάμψη στους θαυμάσιους παίκτες εκείνης της δεκαετίας. Στον Δομάζο, τον Κωνσταντίνου, τον Καψή, τον Ελευθεράκη, τον Λιβαθηνό, τον Δημητρίου, τον Αλβαρέζ, τον Παπαδημητρίου και άλλους.
Έτσι ο Αχιλλέας Μακρόπουλος, όχι μόνο κατάφερε να συνενώσει ιδανικά τον ρεαλισμό με τον ρομαντισμό, αλλά να αποκτήσει και την πλέον πρακτική φίλαθλη νοοτροπία. Μέσα στο πνεύμα των αρχών του Απόστολου Νικολαϊδη, ο οποίος είχε πάντα ένα και μοναδικό όραμα τον Παναθηναϊκό. Με βάση αυτό συνένωνε πολιτικές ομάδες, οικονομικές προσωπικότητες και κυβερνητικούς ιθύνοντες σε μια κοινή δημιουργική γραμμή για την πρόοδο του Ελληνικού Αθλητισμού μέσω του Παναθηναϊκού.
Ειδικά διαπίστωσε ο Αχιλλέας Μακρόπουλος ότι ο Απόστολος Νικολαϊδης μέσω της ΣΟΦΤΕΞ και με την εγγύηση του εργοστασίου του βοηθούσε τον Παναθηναϊκό να αποκτήσει μοναδικές εγκαταστάσεις και αθλητική υποδομή πρωτόγνωρη για την Ελλάδα. Διαπίστωσε ότι ο Αντώνης Ματζαβελάκης μέσα από το ιδιαίτερο διπλωματικό του ταλέντο κατόρθωνε να επιτύχει τα πλέον απίθανα και να κερδίζει σκληρές μάχες στον χαοτικό κόσμο των παραγόντων του Ποδοσφαίρου. Σ’ αυτό το πρόγραμμα, με την αυτή τακτική, αλλά και με προσωπικές θυσίες ο Αχιλλέας Μακρόπουλος συνέχισε, όχι μόνο ως Αντιπρόεδρος, αλλά και ως Γενικός Αρχηγός ή Πρόεδρος οικονομικής επιτροπής, ή Μέλος. Δηλαδή πάντα ένας απλός στρατιώτης, ένας ταπεινός Παναθηναϊκός, όπως ο ίδιος επιθυμεί να αυτοχαρακτηρίζεται.
Αλλά παρά την ανιδιοτέλεια και τους χαμηλούς τόνους που προτιμά να ακολουθεί, θα μου επιτρέψει να σημειώσω – διότι άλλως θα έχω τύψεις – ότι ο Αχιλλέας Μακρόπουλος στις δύσκολες στιγμές που περνά ο τόπος μας, δεν ξέχασε να βοηθήσει, το πάντα αγαπημένο του 8ο Γυμνάσιο, στο οποίο έχει προσφέρει πολλά στην πληρότητα των εγκαταστάσεών του.
Ακόμη δεν ξέχασε ούτε το Μοναστήρι των Ταξιαρχών που είναι αποκλειστικός χορηγός, ούτε τον τόπο καταγωγής του με τις 100 υποτροφίες που προσφέρει, ούτε τον «Ρήγα Φεραίο» που βρίσκεται στην Γ’ κατηγορία, ούτε βέβαια και τους άπορους της Αθήνας, στον Aγιο Γεώργιο Κυνοσάργους στους οποίους μόνιμα και οργανωμένα παρέχει συσσίτια. Αυτά είναι ένα μέρος από την μεγάλη πνευματική κληρονομιά που αφήνει στους 4 λαμπρούς γιούς του. Τον μεγαλύτερο Νίκο,τον Κωνσταντίνο, που ήταν πρωταθλητής και διεθνής ξιφομάχος και τους δίδυμους γιους του Αλέξανδρο και Σωτήριο.
Για όλη αυτή την προσφορά του, το Διοικητικό Συμβούλιό μας, ως ελάχιστη τιμή αποφάσισε να τον ανακηρύξει Επίτιμο Πρόεδρο, όχι δικό του, αλλά της Παναθηναϊκής Οικογένειας.
Ο Γενικός Γραμματέας
ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΒΕΡΗΣ
Τρίτη 10 Μαρτίου 2015
«Τι δουλειά έχει η αλεπού στο παζάρι;»
Τι δουλειά έχει η ΕΠΟ, και ανακατεύεται, με τις Ποδοσφαιρικές Ανώνυμες Εταιρείες (ΠΑΕ); Η ΕΠΟ, αν δεν κάνω λάθος, είναι μια από τις 26 Ερασιτεχνικές, Αθλητικές, Ομοσπονδίες, με σκοπό τη διάδοση και εκμάθηση του αθλήματος, μέσα από τις Ενώσεις, και τα Σωματεία. Αυτή είναι η δουλειά της.
Η σχέση της ΕΠΟ με τις ΠΑΕ είναι μια διαχρονική στρεβλή σχέση, η οποία έχει συμβάλει στα μέγιστα, σε αυτή την άθλια εικόνα, των Ποδοσφαιρικών Επιχειρήσεων, από το 1979 που επαγγελματοποιήθηκε, ή «δολοφονήθηκε», το λαϊκότερο των αθλημάτων.
Ποτέ δεν ακούσαμε την ΕΠΟ να διαμαρτυρηθεί για την κατάληψη των πρώην Εθνικών Σταδίων, των σημερινών Δημοτικών, από τις ΠΑΕ, πετώντας έξω τα μικρά ερασιτεχνικά σωματεία με τα χιλιάδες παιδιά, αναγκάζοντας τους γονείς, να πηγαίνουν τα παιδιά τους στα 5χ5, τα οποία στην ουσία δεν προσφέρουν τίποτα.
Για παράδειγμα. Ποια ήταν η διαμαρτυρία της ΕΠΟ στην «αρπαγή» του Σταδίου Καραϊσκάκη από τον Ολυμπιακό πετώντας έξω, δεκάδες ερασιτεχνικά σωματεία και χιλιάδες αθλητές, αλλά και σχολεία; «Άκρα του Τάφου Σιωπή».
Στην ουσία εμείς, τα 6,5 εκατομμύρια, που ζούμε κάτω από το όριο της φτώχειας ( συνταξιούχοι, άνεργοι, υποαπασχολούμενοι κλπ. ) κουβαλάμε στην πλάτη μας και τον λεγόμενο επαγγελματικό αθλητισμό. Και βέβαια εντύπωση προκαλεί ο διάλογος που έχει ξεκινήσει της κυβέρνησης με τους Προέδρους των ΠΑΕ οι οποίοι δεν έχουν απολύτως καμία σχέση με τον Αθλητισμό.
Επειδή λοιπόν, σαν συνταξιούχος που μου έχουν πάρει προς το παρόν το 55% της μικρής έτσι και αλλιώς σύνταξης μου και επειδή πονάω αυτόν το χώρο που λέγεται Αθλητισμός, νομίζω ,ότι έχω δικαίωμα πω προς την αθλητική ηγεσία: «Ασχοληθείτε με τα σοβαρά ζητήματα που απασχολούν σήμερα τον αθλητισμό, μην χάνετε τον χρόνο σας με τους Προέδρους των ΠΑΕ. Η βία δεν πρόκειται να σταματήσει. Οι ίδιοι οι πρόεδροι των ΠΑΕ δεν είναι φορείς της βίας; Όταν οι γονείς του ενός παιδιού έχουν να πληρώσουν για την άθληση του, και του άλλου παιδιού δεν έχουν, αυτό δεν είναι βία; Ασχοληθείτε λοιπόν με τον πραγματικό αθλητισμό, και τα πολύ σοβαρά προβλήματα .-
http://www.imerodromos.gr/h-alepou-sto-pazari/
www.pygmaxia.gr/blog
Αγγελος Θεοτοκάτος: Ένα όνομα μια Ιστορία
H oμαδα του pygmaxia.gr βρέθηκε στο σπίτι του Άγγελου Θεοτοκάτου και συνομίλησε μαζί του. Ένας ζωντανός θρύλος που μυρίζει δόξα ακόμα και σήμερα. Όλοι στο Γουδί γνωρίζουν το όνομα του.
Μιά γωνία του σπιτιού του είναι γεμάτη μετάλλια, κύπελα, φωτογραφίες και άρθρα από εφημερίδες. Μια γωνία δόξας από άλλη εποχή. Ο Άγγελος Θεοτοκάτος, ένας άνθρωπος που κάποτε τίμησε την χώρα μας, ένας αθλητής που υπήρξε 11 φορές πρωταθλητής Ελλάδος Α,Β,Γ κατηγορίας, Βαλκανιονίκης, Μεσογειονίκης έχει παίξει σε πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα, έχει φτάσει ι σε Ολυμπιάδες ενώ τιμήθηκε ακόμα και από τον τέως Βασιλιά Κωνσταντίνο.
Σήμερα, στην ηλικία των 75 ετών, μας μιλά για την κατάσταση που επικρατεί στην ερασιτεχνική πυγμαχία . Διαβάστε !
E - Πότε ξεκινήσατε πυγμαχία?
A- Ξεκίνησα το 1957 στον Παναθηναϊκό σε ηλικία 15 ετών και βγήκα πρωταθλητής το 58
Ε – Δηλαδή κάνατε προπόνηση 1 χρόνο και γίνατε αμέσως πρωταθλητής ?
Α- Ε ούτε χρόνο.. γιατί ξεκίνησα τέλος του 1957 και μέση 58 βγήκα πρωταθλητής Γ,Β και Α κατηγορίας.
Ε- Στα πόσα κιλά?
Α- Στα 51 μέχρι και 57 κιλά, εκεί έβγαινα πρωταθλητής.
Ε. Και μετά τι έγινε? Μετά το πρωτάθλημα πήγατε στους ολυμπιακούς?
Α- όχι 2 χρόνια μετά πήγα στους βαλκανικούς αγώνες στα 19 μου και βγήκα δεύτερος βαλκανιονίκης.
Ε- Και μετά?
Α- Ε μετά πήγαμε στους μεσογειακούς αγώνες στην Νάπολη, εκεί δεν έκανα τίποτε μετά ξανά προσπάθησα και βγήκα τρίτος πήγα σε στρατιωτικούς αγώνες , ε συνέχιζα και πήγαινα, πήγα βαλκανικούς ολυμπιακούς πανελλαδικούς πανευρωπαϊκούς τρίτος, έπαιζα όπου μπορούσα.
Ε- Πότε όλα αυτά?
Α- Ε τώρα να σου πως ακριβώς τις χρονολογίες δεν θυμάμαι, πάει καιρός από τότε.
Ε- Για πόσα πανελλήνια πρωταθλήματα μιλάμε?
Α- Δεν θυμάμαι ή 11 ή 12 Α κατηγορία πάντως δεν έχουν σημασία αυτά, ρώτα με για τις Ολυμπιάδες
Ε- Με τις Ολυμπιάδες τι έγινε?
Α- 2 Ολυμπιάδες πήγα το 1968 στο Μέξικο και το 1972 στο Μόναχο, να σε αυτή την φωτογραφία είμαι με τον βασιλιά Κωνσταντίνο και ο άλλος είναι ο πρόεδρος ο Μπράφος, μεγάλος πρόεδρος.. προεδράρα με βοήθησε πολύ, στο Μέξικο με βάλανε με έναν Αυστραλό και έχασα, μάλλον με ρίξανε, αλλά στο Μόναχο κέρδισα και βγήκα 9ος αλλά δεν θυμάμαι μάλλον Σύριος ήταν ο αντίπαλος μου ενώ μετά έχασα από έναν Αμερικάνο που ήταν πολύ καλύτερος.
Ε- Πως χάσατε σε αυτόν τον αγώνα?
Α- Έχασα γιατί ήταν παραλιακός.
Ε- Τι εννοείτε παραλιακός?
Α- Δηλαδή έκανε προπόνηση στην παραλία, εκεί έχει καθαρό αέρα και ευνοεί τον οργανισμό, είχε αντοχή και ήταν ψηλός πολύ. Δεν μπορούσα να τον πλησιάσω.
Ε- Και μετά?
Α- Ε μετά σταμάτησα, δεν συνέχισα. Είδη είχα σταματήσει ποιο μπροστά, αλλά με ξανά φέρνανε. Μου δώσανε και πλακέτα που σταμάτησα και μετά μου είπε ο Ασλανίδης να συνεχίσω και να πάω στους Ολυμπιακούς. Έχω κάνει πολλά ταξίδια για την πυγμαχία της Ελλάδος, έχω πάει στην Αίγυπτο, στο Μόναχο, στο Μέξικο, Αυστρία, Βουλγαρία, Συρία.. Με ζητήσανε να πάω στην Ιταλία σαν επαγγελματίας αλλά δεν με άφησε ο Παναθηναϊκός τότε.. Αλλά δεν τους θυμάμαι όλους τους αγώνες..
Ε- Κατάλαβα. Και δεν συνεχίσατε μετά σαν προπονητής? Βγάλατε και δίπλωμα προπονητή?
Α- Ναι πήρα και δίπλωμα προπονητή.
Ε- Και γιατί δεν πάτε να διδάξετε στα παιδάκια σε καμία σχολή μπας και βγάλουμε κανέναν πρωταθλητή?
Α- Κουράστηκα από τα τόσα πολλά ταξίδια,...
Ε- Ναι αλλά μπορείτε να διδάξετε θεωρία και να τους συμβουλέψετε στο πως πρέπει να στέκονται πάνω στο ring ή πως να δίνουν χτυπήματα?
Α- .... εε..
E- Δηλαδή πήγατε στους Ολυμπιακούς γυρίσατε και αυτό ήταν?
Α- Όχι, μόνο στο γυμναστήριο του αδερφού μου του Μάκη πάω καμιά φορά και στον Παναθηναϊκό πήγαινα και έδειχνα καμιά φορά στον Άγγελο Χαρίση. Έχω δείξει και στον Άγγελο και στον Μανώλη τον Μπακρισώρη και στον αδερφό μου τον Μάκη, πως νομίζεις βγήκανε πρωταθλητές? Αμα δεν τους πέθαινα στην προπόνηση και τους έδειχνα τις τεχνικές δεν θα κάνανε τίποτα.
Ε- Τώρα τι πιστεύετε για την πυγμαχία στην Ελλάδα?
Α- Τίποτε.. δεν πιστεύω τίποτε.. και δεν ασχολούμαι καθόλου γιατί είναι όλοι ψεύτες και απατεώνες!
Ε- Δηλαδή στις επαγγελματικές διοργανώσεις και στις ερασιτεχνικές όλοι είναι ψεύτες?
Α- Δεν ξέρω για το επαγγελματικό αλλά το ερασιτεχνικό έχει πεθάνει! Και αυτοί που το διοικούν όλοι λαμόγια και να τα γράψεις αυτά! Το έχουν πεθάνει το ερασιτεχνικό!.
Ε- Δηλαδή?
Α- Στον ερασιτέχνη πρέπει να σε πληρώνουν για να παίζεις όχι να τους πληρώνεις!. Τι έγινε δηλαδή? Επαγγελματικό για αυτούς που το διοικούν και ερασιτεχνικό για αυτούς που παίζουν? Και να τους πληρώνεις για να παίζεις? Πως περιμένεις να πάνε παιδιά να μάθουν την πυγμαχία έτσι? Να τους πληρώνεις και να τις τρως από πάνω? Για αυτό έχει εξαφανιστεί η ερασιτεχνική πυγμαχία και δεν πρόκειται να δούμε Ολυμπιάδα στο άθλημα αυτό. Τον ερασιτέχνη πρέπει να τον πληρώνει το κράτος όχι να τους πληρώνουμε εμείς.
Ε- Ναι αλλά το κράτος δεν έχει λεφτά, η μηχανή που κόβει χαρτονομίσματα είναι στο εξωτερικό νομίζω, δηλαδή να κόψουν λεφτά να τα δώσουν στον ερασιτεχνικό αθλητισμό για να παίζουν και να ανθίσει το άθλημα?
Α- Βέβαια.. πως θα γίνει δηλαδή? Είναι δυνατόν να πηγαίνει το παιδάκι και να παίζει ερασιτεχνικά και να πληρώνει? Δηλαδή ερασιτεχνικό για τους αθλητές και επαγγελματικό για αυτούς? Όπως δεν πληρώναμε και εμείς τότε, για αυτό έβγαινε και το καλό μποξ τότε και είχε το επίπεδο που είχε αυτά τα χρόνια. Τώρα ποιος θα πάει? Θα πάει να πληρώσει 1 μήνα 2 και μετά θα φύγει !. Τι νομίζεις έχει ο πατέρας του παιδιού να δίνει λεφτά? Εντάξει εμάς τότε δεν μας πληρώνανε αλλά και δεν τους πληρώναμε, προσφέραμε στον αθλητισμό, τώρα τι είναι αυτό? Δηλαδή πας να τις φας και να βάλεις σε κίνδυνο τον εαυτό σου και τους πληρώνεις κιόλας.. Τα παίρνουν από αυτούς που βλέπουν τα παίρνουν και από τους αθλητές.. δηλαδή τι είναι αυτό?, ερασιτεχνικό?, αυτό είναι ερασιτεχνική κοροϊδία όχι ερασιτεχνική πυγμαχία..
E- Μάλιστα..
Α- Πας να παίξεις στον ερασιτέχνη και πληρώνεις 100 euro την συμμετοχή το καταλαβαίνεις!? Δηλαδή πας να φας ξύλο και τους πληρώνεις κιόλα. Τότε παίζαμε και είχαμε 5000 κόσμο κατάλαβες? Πλήρωνε ο κόσμος και ερχόταν να μας δει και τιγκάριζε στον Παναθηναϊκό το καταλαβαίνεις? Πλήρωνε μεν αλλά είχαμε και πυγμάχους γιατί έρχονταν πολλοί και παίζανε και βγαίνανε οι καλοί πάνω πάνω. Δεν σε κοιτάζανε στην τσέπη για να δουν αν είσαι καλός πυγμάχος.. αλλά στην τέχνη σου και στο μυαλό σου! Αυτό είναι ερασιτέχνης όχι αυτό το χάλι..
Ε- Παλιά δηλαδή σε πλήρωνε το κράτος? Και ο κόσμος?
Α- Το κράτος πλήρωνε την Εθνική μας, όχι τον σύλλογο. Ο σύλλογος πληρωνόταν από τους αγώνες που έδινε. Ο κόσμος ερχόταν και πλήρωνε με εισιτήρια όχι ο αθλητής. Δηλαδή τι είσαι καλός πυγμάχος άμα έχεις καλή τσέπη ? Τι είναι αυτό? Ερχόταν ο κόσμος έστηνε τα έπαιρνε αναψυκτικά κουλούρια πασατέμπο και έβγαζε ο σύλλογος χρήματα και καλούς αθλητές γιατί έρχονταν πολλοί να δοκιμάσουν το μυαλό τους και την τέχνη τους και ο κόσμος ερχόταν και έβλεπε γιατί ο ερασιτέχνης είχε και καλούς αθλητές και χρήματα για να τον υποστηρίξει.. τώρα τι έχει?
Ε- Δηλαδή θα έπρεπε η ευρωπαϊκή κοινότητα να πληρώνει τους ερασιτέχνες συλλόγους? Δηλαδή σαν μια ενιαία χώρα τώρα που είμαστε και αυτοαποκαλούμενα ευρωπαϊκή ένωση δεν θα έπρεπε να κόβουν από την μηχανή χρήματα?
Α- Δεν ξέρω για την ευρωπαϊκή ένωση.. αλλά εσύ θα πλήρωνες για να τις φας?
Ε- Όχι..
Α- Αυτό πρέπει να γίνεται μόνο στην Ελλάδα.. Παλιά σε έφτιαχναν και σε ετοίμαζαν για να γίνεις Ολυμπιονίκης, να ακουστεί το όνομα της χώρας σου για να πάρει ο λαός κουράγιο και δύναμη και μετά γυρνάς και σου έχουν δουλειά έτοιμη.. Πως θα έχουμε Ολυμπιονίκες έτσι? Πως θα έρθει κόσμος για να δούμε αθλητές και να διαλέξουμε τους καλούς να τους βάλουμε στην εθνική ? Το 68 με 72 είχαμε μια ομάδα που δεν παιζόταν, τώρα τι έχουμε? Αμα είχαμε αυτούς εδώ τώρα και τους βάζαμε με τον ερασιτέχνη που έχουμε τώρα, όλοι νοκ ουτ θα φεύγανε.. αφού είχαμε ομαδάρα. Εδώ δεν ξέρουν να περπατήσουν πάνω στο ρινγκ και τα βάζουν και παίζουν. Παλιά αν δεν ήξερες να περπατάς δεν ανέβαινες στο ρινγκ ούτε για Σπαρρινγγ
Ε -Ενώ τώρα τα βάζουν μέσα και ότι γίνει?
Α- Ε βεβαία.. Είναι 2 – 3 καλά πυγμαχάκια αλλά όλοι ρίχνουνε γατίσια χτυπήματα. Άμα δεν γυρίσει το χέρι να βρει η γροθιά σωστά δεν κάνεις τίποτα..
Ε- Ενώ στο επαγγελματικό?
Α- Άσε το επαγγελματικό.. Στο επαγγελματικό είναι άλλη φιλοσοφία εκεί πας για να οικονομήσεις.. είναι η δουλειά σου και παίζεις για την πάρτη σου όχι για τον λαό σου.. ούτε για το άθλημα. Εκεί κάνεις μόνος σου προπόνηση και ανεβαίνεις σκαλοπάτι σκαλοπάτι και οικονομάς για την πάρτη σου και θα είσαι εσύ τα παιδιά και τα εγγόνια σου με τα χρήματα που θα βγάλεις..αλλά αμα γίνεις καλός έτσι? είναι άλλο πράγμα το επαγγελματικό άλλο το ερασιτεχνικό.
Και ο αϊδηνιότης είχε γίνει επαγγελματίας πυγμάχος, του λέω τι πας να γίνεις επαγγελματίας, θα παίξεις 2 αγώνες και μετά τι θα κάνεις? Η πήγαινε έξω, θα σε παραδεχτώ και ο αϊδηνιότης ήταν καλός πυγμάχος δεν ήταν κακός.. έγινε επαγγελματίας και χάθηκε, γιατί δεν μπορούσε να παίξει και ερασιτεχνικό.. στην Ελλάδα τότε δεν είχαμε επαγγελματικό.. Τώρα βέβαια που ανέλαβε Ο Γιάννης πιστεύω θα πάει καλά ο Παναθηναϊκός. Έμαθα πως έφτιαξε το γυμναστήριο και πέσανε πολλά χρήματα στον σύλλογο. Να δούμε. Θα πάω από εκεί κάποια στιγμή να τον δω...
Να πας στην Γερμανία η στην Ολλανδία η στην Αμερική ή στην Αγγλία, να έχεις και έναν καλό Μανατζερ να έχει τα λεφτά και τις συμφωνίες να σε ξεκινήσει.. Εγώ είχα έναν μάνατζερ τον Νατάλια ρεϊ έναν Ιταλό ο οποίος με κυνηγούσε και τον έπαιρνε ο ύπνος στην πόρτα για να με τσακώσει! Σε κάποια δόση έχουμε φύγει και οι 3, εγώ ο Οικονομάκος ο Αλεξόπουλος και ήταν να πάμε στο Μέξικο όμως Είχαμε κατέβει στην Πλάκα στον Λάκη τον Παπά και του λέμε θα πάμε και θα γυρίσουμε κατά τις 12 και εμείς πηγαίναμε και γυρνούσαμε το πρωί.. Αυτός μας περίμενε στην πόρτα. Τον είχε πάρει ο ύπνος στην πόρτα. Σιγά σιγά μπαίνουμε μέσα και κλειδώνουμε και την πόρτα, ξυπνάει μια δόση, έρχεται να ανοίξει την πόρτα και την βρίσκει κλειστή, πάει και παίρνει έναν ντενεκέ νερό, και τάκα τάκα τάκα βαράει την πόρτα. {..α...μω} την Ιταλία σου φωνάζει ο Αλεξόπουλος τι {δ..αολο} θελέι ο {μ... ας} και του λέω άνοιξε την πόρτα, την ώρα που πάει να ανοίξει την πόρτα πάει να βαρέσει ο Ιταλός με κλωτσιά την ανοίγει και με κάνει παπί.. χαχαχαχα {γέλια}.
Μετά μας έβγαλε να κάνουμε προπόνηση. Ξέρεις εκεί γύρο από το στάδιο έχει δένδρα, είχε τον Βυρίνη και τρώγαμε μπριζόλες, γάλα με μέλι και βούτυρο, μας πρόσεχαν... Μας βγάζανε από τις 5 το πρωί για τρέξιμο.. μια φορά είχαμε κοιμηθεί πάνω στα δένδρα.. αχαχαχα {γέλια}. Είχαμε καλές στιγμές είχαμε και τα ζόρια και την σοβαρή προπόνηση.. Αν του έκανα πλάκες με αγαπούσε ο Ιταλός..
Ε- Είχατε ειδική διατροφή τότε έτσι?
Α- Βέβαια .. Μεσημέρι φιλέτο, βράδυ μπριζόλα και δεν το ψήνανε και καλά γιατί έπρεπε να έχει και το αίμα.. γάλα μέλι τρώγαμε.. δεν τα θυμάμαι όλα.
Ε- Τι είναι η πυγμαχία? Γιατί να ασχοληθεί κανείς με την πυγμαχία? Τι προσφέρει η πυγμαχία σε έναν αθλητή? Σε εσάς τι πρόσφερε?
Α- Σε εμένα πρόσφερε τιμές δόξα χρήματα καλό σώμα εμφάνιση, υγεία.. τι άλλο. Όλοι με αναγνωρίζουν και με αγαπούν. Η πυγμαχία χρειάζεται ψυχραιμία. Χρειάζεται να ελέγχεις τον εαυτό σου, συνέχεια. Η πυγμαχία χρειάζεται μυαλό για να σκέφτεσαι, ψυχή για να εκτελείς αυτά που σκέφτεσαι και καρδιά για να αγαπάς τα αποτελέσματα των πράξεων σου.
Σήμερα, στην ηλικία των 75 ετών, μας μιλά για την κατάσταση που επικρατεί στην ερασιτεχνική πυγμαχία . Διαβάστε !
E - Πότε ξεκινήσατε πυγμαχία?
A- Ξεκίνησα το 1957 στον Παναθηναϊκό σε ηλικία 15 ετών και βγήκα πρωταθλητής το 58
Ε – Δηλαδή κάνατε προπόνηση 1 χρόνο και γίνατε αμέσως πρωταθλητής ?
Α- Ε ούτε χρόνο.. γιατί ξεκίνησα τέλος του 1957 και μέση 58 βγήκα πρωταθλητής Γ,Β και Α κατηγορίας.
Ε- Στα πόσα κιλά?
Α- Στα 51 μέχρι και 57 κιλά, εκεί έβγαινα πρωταθλητής.
Ε. Και μετά τι έγινε? Μετά το πρωτάθλημα πήγατε στους ολυμπιακούς?
Α- όχι 2 χρόνια μετά πήγα στους βαλκανικούς αγώνες στα 19 μου και βγήκα δεύτερος βαλκανιονίκης.
Ε- Και μετά?
Α- Ε μετά πήγαμε στους μεσογειακούς αγώνες στην Νάπολη, εκεί δεν έκανα τίποτε μετά ξανά προσπάθησα και βγήκα τρίτος πήγα σε στρατιωτικούς αγώνες , ε συνέχιζα και πήγαινα, πήγα βαλκανικούς ολυμπιακούς πανελλαδικούς πανευρωπαϊκούς τρίτος, έπαιζα όπου μπορούσα.
Ε- Πότε όλα αυτά?
Α- Ε τώρα να σου πως ακριβώς τις χρονολογίες δεν θυμάμαι, πάει καιρός από τότε.
Ε- Για πόσα πανελλήνια πρωταθλήματα μιλάμε?
Α- Δεν θυμάμαι ή 11 ή 12 Α κατηγορία πάντως δεν έχουν σημασία αυτά, ρώτα με για τις Ολυμπιάδες
Ε- Με τις Ολυμπιάδες τι έγινε?
Α- 2 Ολυμπιάδες πήγα το 1968 στο Μέξικο και το 1972 στο Μόναχο, να σε αυτή την φωτογραφία είμαι με τον βασιλιά Κωνσταντίνο και ο άλλος είναι ο πρόεδρος ο Μπράφος, μεγάλος πρόεδρος.. προεδράρα με βοήθησε πολύ, στο Μέξικο με βάλανε με έναν Αυστραλό και έχασα, μάλλον με ρίξανε, αλλά στο Μόναχο κέρδισα και βγήκα 9ος αλλά δεν θυμάμαι μάλλον Σύριος ήταν ο αντίπαλος μου ενώ μετά έχασα από έναν Αμερικάνο που ήταν πολύ καλύτερος.
Ε- Πως χάσατε σε αυτόν τον αγώνα?
Α- Έχασα γιατί ήταν παραλιακός.
Ε- Τι εννοείτε παραλιακός?
Α- Δηλαδή έκανε προπόνηση στην παραλία, εκεί έχει καθαρό αέρα και ευνοεί τον οργανισμό, είχε αντοχή και ήταν ψηλός πολύ. Δεν μπορούσα να τον πλησιάσω.
Ε- Και μετά?
Α- Ε μετά σταμάτησα, δεν συνέχισα. Είδη είχα σταματήσει ποιο μπροστά, αλλά με ξανά φέρνανε. Μου δώσανε και πλακέτα που σταμάτησα και μετά μου είπε ο Ασλανίδης να συνεχίσω και να πάω στους Ολυμπιακούς. Έχω κάνει πολλά ταξίδια για την πυγμαχία της Ελλάδος, έχω πάει στην Αίγυπτο, στο Μόναχο, στο Μέξικο, Αυστρία, Βουλγαρία, Συρία.. Με ζητήσανε να πάω στην Ιταλία σαν επαγγελματίας αλλά δεν με άφησε ο Παναθηναϊκός τότε.. Αλλά δεν τους θυμάμαι όλους τους αγώνες..
Ε- Κατάλαβα. Και δεν συνεχίσατε μετά σαν προπονητής? Βγάλατε και δίπλωμα προπονητή?
Α- Ναι πήρα και δίπλωμα προπονητή.
Ε- Και γιατί δεν πάτε να διδάξετε στα παιδάκια σε καμία σχολή μπας και βγάλουμε κανέναν πρωταθλητή?
Α- Κουράστηκα από τα τόσα πολλά ταξίδια,...
Ε- Ναι αλλά μπορείτε να διδάξετε θεωρία και να τους συμβουλέψετε στο πως πρέπει να στέκονται πάνω στο ring ή πως να δίνουν χτυπήματα?
Α- .... εε..
E- Δηλαδή πήγατε στους Ολυμπιακούς γυρίσατε και αυτό ήταν?
Α- Όχι, μόνο στο γυμναστήριο του αδερφού μου του Μάκη πάω καμιά φορά και στον Παναθηναϊκό πήγαινα και έδειχνα καμιά φορά στον Άγγελο Χαρίση. Έχω δείξει και στον Άγγελο και στον Μανώλη τον Μπακρισώρη και στον αδερφό μου τον Μάκη, πως νομίζεις βγήκανε πρωταθλητές? Αμα δεν τους πέθαινα στην προπόνηση και τους έδειχνα τις τεχνικές δεν θα κάνανε τίποτα.
Ε- Τώρα τι πιστεύετε για την πυγμαχία στην Ελλάδα?
Α- Τίποτε.. δεν πιστεύω τίποτε.. και δεν ασχολούμαι καθόλου γιατί είναι όλοι ψεύτες και απατεώνες!
Ε- Δηλαδή στις επαγγελματικές διοργανώσεις και στις ερασιτεχνικές όλοι είναι ψεύτες?
Α- Δεν ξέρω για το επαγγελματικό αλλά το ερασιτεχνικό έχει πεθάνει! Και αυτοί που το διοικούν όλοι λαμόγια και να τα γράψεις αυτά! Το έχουν πεθάνει το ερασιτεχνικό!.
Ε- Δηλαδή?
Α- Στον ερασιτέχνη πρέπει να σε πληρώνουν για να παίζεις όχι να τους πληρώνεις!. Τι έγινε δηλαδή? Επαγγελματικό για αυτούς που το διοικούν και ερασιτεχνικό για αυτούς που παίζουν? Και να τους πληρώνεις για να παίζεις? Πως περιμένεις να πάνε παιδιά να μάθουν την πυγμαχία έτσι? Να τους πληρώνεις και να τις τρως από πάνω? Για αυτό έχει εξαφανιστεί η ερασιτεχνική πυγμαχία και δεν πρόκειται να δούμε Ολυμπιάδα στο άθλημα αυτό. Τον ερασιτέχνη πρέπει να τον πληρώνει το κράτος όχι να τους πληρώνουμε εμείς.
Ε- Ναι αλλά το κράτος δεν έχει λεφτά, η μηχανή που κόβει χαρτονομίσματα είναι στο εξωτερικό νομίζω, δηλαδή να κόψουν λεφτά να τα δώσουν στον ερασιτεχνικό αθλητισμό για να παίζουν και να ανθίσει το άθλημα?
Α- Βέβαια.. πως θα γίνει δηλαδή? Είναι δυνατόν να πηγαίνει το παιδάκι και να παίζει ερασιτεχνικά και να πληρώνει? Δηλαδή ερασιτεχνικό για τους αθλητές και επαγγελματικό για αυτούς? Όπως δεν πληρώναμε και εμείς τότε, για αυτό έβγαινε και το καλό μποξ τότε και είχε το επίπεδο που είχε αυτά τα χρόνια. Τώρα ποιος θα πάει? Θα πάει να πληρώσει 1 μήνα 2 και μετά θα φύγει !. Τι νομίζεις έχει ο πατέρας του παιδιού να δίνει λεφτά? Εντάξει εμάς τότε δεν μας πληρώνανε αλλά και δεν τους πληρώναμε, προσφέραμε στον αθλητισμό, τώρα τι είναι αυτό? Δηλαδή πας να τις φας και να βάλεις σε κίνδυνο τον εαυτό σου και τους πληρώνεις κιόλας.. Τα παίρνουν από αυτούς που βλέπουν τα παίρνουν και από τους αθλητές.. δηλαδή τι είναι αυτό?, ερασιτεχνικό?, αυτό είναι ερασιτεχνική κοροϊδία όχι ερασιτεχνική πυγμαχία..
E- Μάλιστα..
Α- Πας να παίξεις στον ερασιτέχνη και πληρώνεις 100 euro την συμμετοχή το καταλαβαίνεις!? Δηλαδή πας να φας ξύλο και τους πληρώνεις κιόλα. Τότε παίζαμε και είχαμε 5000 κόσμο κατάλαβες? Πλήρωνε ο κόσμος και ερχόταν να μας δει και τιγκάριζε στον Παναθηναϊκό το καταλαβαίνεις? Πλήρωνε μεν αλλά είχαμε και πυγμάχους γιατί έρχονταν πολλοί και παίζανε και βγαίνανε οι καλοί πάνω πάνω. Δεν σε κοιτάζανε στην τσέπη για να δουν αν είσαι καλός πυγμάχος.. αλλά στην τέχνη σου και στο μυαλό σου! Αυτό είναι ερασιτέχνης όχι αυτό το χάλι..
Ε- Παλιά δηλαδή σε πλήρωνε το κράτος? Και ο κόσμος?
Α- Το κράτος πλήρωνε την Εθνική μας, όχι τον σύλλογο. Ο σύλλογος πληρωνόταν από τους αγώνες που έδινε. Ο κόσμος ερχόταν και πλήρωνε με εισιτήρια όχι ο αθλητής. Δηλαδή τι είσαι καλός πυγμάχος άμα έχεις καλή τσέπη ? Τι είναι αυτό? Ερχόταν ο κόσμος έστηνε τα έπαιρνε αναψυκτικά κουλούρια πασατέμπο και έβγαζε ο σύλλογος χρήματα και καλούς αθλητές γιατί έρχονταν πολλοί να δοκιμάσουν το μυαλό τους και την τέχνη τους και ο κόσμος ερχόταν και έβλεπε γιατί ο ερασιτέχνης είχε και καλούς αθλητές και χρήματα για να τον υποστηρίξει.. τώρα τι έχει?
Ε- Δηλαδή θα έπρεπε η ευρωπαϊκή κοινότητα να πληρώνει τους ερασιτέχνες συλλόγους? Δηλαδή σαν μια ενιαία χώρα τώρα που είμαστε και αυτοαποκαλούμενα ευρωπαϊκή ένωση δεν θα έπρεπε να κόβουν από την μηχανή χρήματα?
Α- Δεν ξέρω για την ευρωπαϊκή ένωση.. αλλά εσύ θα πλήρωνες για να τις φας?
Ε- Όχι..
Α- Αυτό πρέπει να γίνεται μόνο στην Ελλάδα.. Παλιά σε έφτιαχναν και σε ετοίμαζαν για να γίνεις Ολυμπιονίκης, να ακουστεί το όνομα της χώρας σου για να πάρει ο λαός κουράγιο και δύναμη και μετά γυρνάς και σου έχουν δουλειά έτοιμη.. Πως θα έχουμε Ολυμπιονίκες έτσι? Πως θα έρθει κόσμος για να δούμε αθλητές και να διαλέξουμε τους καλούς να τους βάλουμε στην εθνική ? Το 68 με 72 είχαμε μια ομάδα που δεν παιζόταν, τώρα τι έχουμε? Αμα είχαμε αυτούς εδώ τώρα και τους βάζαμε με τον ερασιτέχνη που έχουμε τώρα, όλοι νοκ ουτ θα φεύγανε.. αφού είχαμε ομαδάρα. Εδώ δεν ξέρουν να περπατήσουν πάνω στο ρινγκ και τα βάζουν και παίζουν. Παλιά αν δεν ήξερες να περπατάς δεν ανέβαινες στο ρινγκ ούτε για Σπαρρινγγ
Ε -Ενώ τώρα τα βάζουν μέσα και ότι γίνει?
Α- Ε βεβαία.. Είναι 2 – 3 καλά πυγμαχάκια αλλά όλοι ρίχνουνε γατίσια χτυπήματα. Άμα δεν γυρίσει το χέρι να βρει η γροθιά σωστά δεν κάνεις τίποτα..
Ε- Ενώ στο επαγγελματικό?
Α- Άσε το επαγγελματικό.. Στο επαγγελματικό είναι άλλη φιλοσοφία εκεί πας για να οικονομήσεις.. είναι η δουλειά σου και παίζεις για την πάρτη σου όχι για τον λαό σου.. ούτε για το άθλημα. Εκεί κάνεις μόνος σου προπόνηση και ανεβαίνεις σκαλοπάτι σκαλοπάτι και οικονομάς για την πάρτη σου και θα είσαι εσύ τα παιδιά και τα εγγόνια σου με τα χρήματα που θα βγάλεις..αλλά αμα γίνεις καλός έτσι? είναι άλλο πράγμα το επαγγελματικό άλλο το ερασιτεχνικό.
Και ο αϊδηνιότης είχε γίνει επαγγελματίας πυγμάχος, του λέω τι πας να γίνεις επαγγελματίας, θα παίξεις 2 αγώνες και μετά τι θα κάνεις? Η πήγαινε έξω, θα σε παραδεχτώ και ο αϊδηνιότης ήταν καλός πυγμάχος δεν ήταν κακός.. έγινε επαγγελματίας και χάθηκε, γιατί δεν μπορούσε να παίξει και ερασιτεχνικό.. στην Ελλάδα τότε δεν είχαμε επαγγελματικό.. Τώρα βέβαια που ανέλαβε Ο Γιάννης πιστεύω θα πάει καλά ο Παναθηναϊκός. Έμαθα πως έφτιαξε το γυμναστήριο και πέσανε πολλά χρήματα στον σύλλογο. Να δούμε. Θα πάω από εκεί κάποια στιγμή να τον δω...
Να πας στην Γερμανία η στην Ολλανδία η στην Αμερική ή στην Αγγλία, να έχεις και έναν καλό Μανατζερ να έχει τα λεφτά και τις συμφωνίες να σε ξεκινήσει.. Εγώ είχα έναν μάνατζερ τον Νατάλια ρεϊ έναν Ιταλό ο οποίος με κυνηγούσε και τον έπαιρνε ο ύπνος στην πόρτα για να με τσακώσει! Σε κάποια δόση έχουμε φύγει και οι 3, εγώ ο Οικονομάκος ο Αλεξόπουλος και ήταν να πάμε στο Μέξικο όμως Είχαμε κατέβει στην Πλάκα στον Λάκη τον Παπά και του λέμε θα πάμε και θα γυρίσουμε κατά τις 12 και εμείς πηγαίναμε και γυρνούσαμε το πρωί.. Αυτός μας περίμενε στην πόρτα. Τον είχε πάρει ο ύπνος στην πόρτα. Σιγά σιγά μπαίνουμε μέσα και κλειδώνουμε και την πόρτα, ξυπνάει μια δόση, έρχεται να ανοίξει την πόρτα και την βρίσκει κλειστή, πάει και παίρνει έναν ντενεκέ νερό, και τάκα τάκα τάκα βαράει την πόρτα. {..α...μω} την Ιταλία σου φωνάζει ο Αλεξόπουλος τι {δ..αολο} θελέι ο {μ... ας} και του λέω άνοιξε την πόρτα, την ώρα που πάει να ανοίξει την πόρτα πάει να βαρέσει ο Ιταλός με κλωτσιά την ανοίγει και με κάνει παπί.. χαχαχαχα {γέλια}.
Μετά μας έβγαλε να κάνουμε προπόνηση. Ξέρεις εκεί γύρο από το στάδιο έχει δένδρα, είχε τον Βυρίνη και τρώγαμε μπριζόλες, γάλα με μέλι και βούτυρο, μας πρόσεχαν... Μας βγάζανε από τις 5 το πρωί για τρέξιμο.. μια φορά είχαμε κοιμηθεί πάνω στα δένδρα.. αχαχαχα {γέλια}. Είχαμε καλές στιγμές είχαμε και τα ζόρια και την σοβαρή προπόνηση.. Αν του έκανα πλάκες με αγαπούσε ο Ιταλός..
Ε- Είχατε ειδική διατροφή τότε έτσι?
Α- Βέβαια .. Μεσημέρι φιλέτο, βράδυ μπριζόλα και δεν το ψήνανε και καλά γιατί έπρεπε να έχει και το αίμα.. γάλα μέλι τρώγαμε.. δεν τα θυμάμαι όλα.
Ε- Τι είναι η πυγμαχία? Γιατί να ασχοληθεί κανείς με την πυγμαχία? Τι προσφέρει η πυγμαχία σε έναν αθλητή? Σε εσάς τι πρόσφερε?
Α- Σε εμένα πρόσφερε τιμές δόξα χρήματα καλό σώμα εμφάνιση, υγεία.. τι άλλο. Όλοι με αναγνωρίζουν και με αγαπούν. Η πυγμαχία χρειάζεται ψυχραιμία. Χρειάζεται να ελέγχεις τον εαυτό σου, συνέχεια. Η πυγμαχία χρειάζεται μυαλό για να σκέφτεσαι, ψυχή για να εκτελείς αυτά που σκέφτεσαι και καρδιά για να αγαπάς τα αποτελέσματα των πράξεων σου.
Δευτέρα 9 Μαρτίου 2015
Κυριακή 8 Μαρτίου 2015
Σάββατο 7 Μαρτίου 2015
ΒΟΛΕΫ
Σάββατο, 7 Μαρτίου 2015
Αφυπνίστηκαν και κυριάρχησαν τα κορίτσια του Ρούση!
Με μια άνετη νίκη -με ανατροπή- ο Παναθηναϊκός ολοκλήρωσε
την κανονική διάρκεια της Α1 Βόλεϊ Γυναικών επικρατώντας 3-1
των Μακεδόνων στην Κυψέλη. Τα «φίνα κορίτσια» μπήκαν
δυνατά στο πρώτο σετ αλλά έπεσαν... θύματα έκπληξης αφού
οι Μακεδόνες γύρισαν το σκορ και πήραν το πρώτο σετ με 25-21!
την κανονική διάρκεια της Α1 Βόλεϊ Γυναικών επικρατώντας 3-1
των Μακεδόνων στην Κυψέλη. Τα «φίνα κορίτσια» μπήκαν
δυνατά στο πρώτο σετ αλλά έπεσαν... θύματα έκπληξης αφού
οι Μακεδόνες γύρισαν το σκορ και πήραν το πρώτο σετ με 25-21!
Ανάλυσέ τη μάχη στο τάραφλεξ...
Ο Παναθηναϊκός αφυπνίστηκε μετά το 0-1 σετ για να επικρατήσει
στη συνέχεια άνετα με 3-1 επί των μαχητικών Μακεδόνων στο
κλειστό της Κυψέλης για την 20η αγωνιστική της Α1 γυναικών.
Ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε με αλλαγές στο βασικό του σχήμα
(Παπαδοπούλου-Μεταξά-Χρήστου) και προηγήθηκε 8-6 στο
πρώτο τεχνικό τάιμ άουτ με τη Βίλκου. Στο 10-8 η Δρακουδίλου
πήγε στο σερβίς για λογαριασμό των Μακεδόνων, δυσκολεύοντας
την υποδοχή των γηπεδούχων.
Οι φιλοξενούμενες προσπέρασαν με 10-12 ενώ με τη Βίλκου λίγο
αργότερα ο Παναθηναϊκός ισοφάρισε σε 12-12 αλλά οι Μακεδόνες
εκμεταλλευόμενες λάθη των γηπεδούχων πήραν πάλι κεφάλι με 15-18
(άσο Σπανού) και 15-19 (υπέρβαση από Μεταξά). Στο 17-21 η Χρήστου
έδωσε τη θέση της στη Μερτέκη και η Παπαδοπούλου στην Πατσέκο.
Ο Παναθηναϊκός ροκάνισε (18-23, 19-23) αλλά η διαιτητής έδωσε
άουτ την επίθεση της Τσίμα, ξεσηκώνοντας διαμαρτυρίες για την
απόφαση αυτή (19-24). Η Μεταξά μπλόκαρε για το 20-24, η
Δρακουλίδου πάτησε γραμμή (21-24) με τη Νεβιλ να τελειώνει το σετ
21-25 και τους Μακεδόνες να κάνουν το 0-1
Στην επανάληψη, ο Παναθηναϊκός επέστρεψε στο βασικό του σχήμα,
ανέβασε στροφές σε μπλοκ, σταθεροποίησε την υποδοχή και δεν
άφησε περιθώρια αμφισβήτησης (4-2, 10-3). Πηγαίνοντας με 14-6
στο δεύτερο τεχνικό τάιμ άουτ μια διαφορά ασφαλείας με την αρχηγό
του Παναθηναϊκου, Ζένια Τσίμα να κλείνει με άσο το δεύτερο σετ 25-9
και τις γηπεδούχες να ισοφαρίζουν σε 1-1.
Ίδια εικόνα για τις γηπεδούχες στο τρίτο σετ που είχαν ανεβάσει
κατακόρυφα την απόδοση τους (14-6, 18-11) και τους Μακεδόνες
να μην μπορούν να αντιδράσουν. Το 25-14 έγινε μετά από το
άουτ σερβίς της Σπανού με τον Παναθηναϊκό να περνάει μπροστά με 2-1 σετ.
Τυπική διαδικασία ήταν και το τέταρτο σετ με τον Παναθηναϊκό να έχει
εξαιρετικό μπλοκ αλλά και επιθετικές λύσεις. Στο 17-6 η Παπαδοπούλου
πέρασε στη θέση της Πατσέκο. Σοβαρές οι "πράσινες" έκαναν το 21-14
με την Βίλκου να τελειώνει το σετ με 25-17.
αργότερα ο Παναθηναϊκός ισοφάρισε σε 12-12 αλλά οι Μακεδόνες
εκμεταλλευόμενες λάθη των γηπεδούχων πήραν πάλι κεφάλι με 15-18
(άσο Σπανού) και 15-19 (υπέρβαση από Μεταξά). Στο 17-21 η Χρήστου
έδωσε τη θέση της στη Μερτέκη και η Παπαδοπούλου στην Πατσέκο.
Ο Παναθηναϊκός ροκάνισε (18-23, 19-23) αλλά η διαιτητής έδωσε
άουτ την επίθεση της Τσίμα, ξεσηκώνοντας διαμαρτυρίες για την
απόφαση αυτή (19-24). Η Μεταξά μπλόκαρε για το 20-24, η
Δρακουλίδου πάτησε γραμμή (21-24) με τη Νεβιλ να τελειώνει το σετ
21-25 και τους Μακεδόνες να κάνουν το 0-1
Στην επανάληψη, ο Παναθηναϊκός επέστρεψε στο βασικό του σχήμα,
ανέβασε στροφές σε μπλοκ, σταθεροποίησε την υποδοχή και δεν
άφησε περιθώρια αμφισβήτησης (4-2, 10-3). Πηγαίνοντας με 14-6
στο δεύτερο τεχνικό τάιμ άουτ μια διαφορά ασφαλείας με την αρχηγό
του Παναθηναϊκου, Ζένια Τσίμα να κλείνει με άσο το δεύτερο σετ 25-9
και τις γηπεδούχες να ισοφαρίζουν σε 1-1.
Ίδια εικόνα για τις γηπεδούχες στο τρίτο σετ που είχαν ανεβάσει
κατακόρυφα την απόδοση τους (14-6, 18-11) και τους Μακεδόνες
να μην μπορούν να αντιδράσουν. Το 25-14 έγινε μετά από το
άουτ σερβίς της Σπανού με τον Παναθηναϊκό να περνάει μπροστά με 2-1 σετ.
Τυπική διαδικασία ήταν και το τέταρτο σετ με τον Παναθηναϊκό να έχει
εξαιρετικό μπλοκ αλλά και επιθετικές λύσεις. Στο 17-6 η Παπαδοπούλου
πέρασε στη θέση της Πατσέκο. Σοβαρές οι "πράσινες" έκαναν το 21-14
με την Βίλκου να τελειώνει το σετ με 25-17.
Τάδε έφη…ο coach
Γιώργος Ρούσης (προπονητής Παναθηναϊκού): «Οι αλλαγές σαφέστατα
επηρέασαν την απόδοση της ομάδας. Έχουμε παίξει πολλά συνεχόμενα
παιχνίδια και έπρεπε να γίνουν. Το ίδιο θα έκανα αν άρχισε από την
αρχή το παιχνίδι. Σαφέστατα η εικόνα μας βελτιώθηκε από το δεύτερο
σετ και μετά, αφού βρήκαμε καλό ρυθμό. Σκοπός μας ήταν να κερδίσουμε
καθαρά και να δώσουμε χρόνο συμμετοχής στα νέα κορίτσια. Τα καταφέραμε
και τα δύο».
Κωνσταντίνα Δρακουλίδου (διεθνής πασαδόρος Μακεδόνων Αξιού):
«Ξεκινήσαμε ιδανικά και πήραμε το πρώτο σετ, έχοντας πάθος και θέληση.
Στην συνέχεια χαλαρώσαμε και φυσικά ο Παναθηναϊκός ανέβασε την απόδοση
του και μας πίεσε πολύ. Ξέραμε την δυναμικότητα του αντιπάλου και ότι ήταν
δύσκολο να κάνουμε την έκπληξη. Τώρα πρέπει να συγκεντρωθούμε για το
ματς με το Μαρκόπουλο που είναι καθοριστικό για τον στόχο της παραμονής».
Με την "αλήθεια" των αριθμών...
Τα σετ: 21-25, 25-9, 25-14, 25-17
Παναθηναϊκός (Ρούσης) Γκούζου 8 (5/11 επ., 1 άσο, 2 μπλοκ), Μεταξά 5 (1/4 επ.,
2 άσοι, 2 μπλοκ), Χρήστου 1 (1/15 επ., 50% υπ. – 50% άριστες), Βίλκου 17
(17/33 επ., 2 μπλοκ), Τσίμα 16 (11/24 επ., 3 άσοι, 2 μπλοκ, 57% υπ. – 26%
άριστες), Παπαδοπούλου, Ρόγκα –λ (65% υπ. – 47% άριστες) / Καββαδία 8
(2/8 επ., 2 άσοι, 4 μπλοκ), Μερτέκη 17 (17/31 επ., 45% υπ. – 27% άριστες),
Πατσέκο 4 (2/4 επ., 2 μπλοκ).
Μακεδόνες (Σκουλικάρης) Αλεξάκου 12 (11/29 επ., 1 μπλοκ, 32% υπ. – 21%
άριστες), Νέβιλ 6 (5/22 επ., 1 μπλοκ), Πολυνοπούλου, Δρακουλίδου 3 (1 άσο,
2 μπλοκ), Γάτση 12 (10/27 επ., 2 άσοι, 50% υπ. – 38% άριστες), Σπανού 5
4 άσοι, 1 μπλοκ), Αναγνώστου –λ (44% υπ. – 25% άριστες) / Ζίγκα –λ (62%
υπ. – 62% άριστες), Χαραβελούλη, Γιαννούλη 3 (1/5 επ., 1 άσο, 1 μπλοκ),
Καραφουλλίδου 1 (1 μλοκ), Κόλλια 2 (2/5 επ.).
http://panathinaikoswomensvolleyball.blogspot.gr/2015/03/blog-post_52.html?m=1
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


