Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ 29/12/1971 ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ ΣΤΟ ΜΟΝΤΕΒΙΔΕΟ

 Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ 29/12/1971 

ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ ΣΤΟ ΜΟΝΤΕΒΙΔΕΟ  

Οι αναμνήσεις του Γιώργου Λιβέρη 

 

Σαν σήμερα, πριν 51 χρόνια, στις 29/12/1971 στο τεράστιο «Σεντενάριο – Ιντεπεντιέντε» του Μοντεβιδέο έκλεισε η θριαμβευτική πορεία του Παναθηναϊκού από την Ευρώπη, μέχρι την Πρωτεύουσα  της Ουρουγουάης για το Διηπειρωτικό Κύπελλο. 

Ο Παναθηναϊκός ως εκπρόσωπος της Ευρώπης (μοναδικός Ελληνικός Σύλλογος μέχρι και σήμερα) στις συναντήσεις των Πρωταθλητών Συλλόγων των Ηπείρων, αντιμετώπισε την Πρωταθλήτρια όλων των Λατινοαμερικανών (και μη) National στο αγέρωχο Στάδιο της «Εκατονταετηρίδας» για την Ανεξαρτησία τους από τους Ισπανούς, μετά από επανάσταση στην οποία μετείχαν και 3 Έλληνες, για τους οποίους υπάρχει και ένα μεγάλο αγαλμάτινο σύμπλεγμα. 

Στο κατάμεστο και «τρανταζόμενο» γήπεδο ο Παναθηναϊκός έχασε με 2 γκολ του Αρτίμε, στα οποία απάντησε με ένα του Φυλακούρη. 

Ως φιναλίστ του Γουέμπλεϋ ο Παναθηναϊκός κλήθηκε να αντικαταστήσει τον Άγιαξ, μετά την άρνηση των Ολλανδών να μεταβούν εκεί κάτω για την τελική έκβαση, μετά το 1-1 των Αθηνών. Εκείνη την εποχή το ταξίδι ήταν μακρινό και οι παίκτες της χώρας ολίγον σκληροί και  επικίνδυνοι.  

Απτή απόδειξη τον φόβων, απόλυτα δικαιολογημένη. Ο βαρύτατος τραυματισμός του Γιάννη Τομαρά, στον πρώτο αγώνα της Λεωφόρου που του «έκοψε» το Ποδόσφαιρο. 

Το παραπάνω πρώτο παιχνίδι Παναθηναϊκού – Νάσιοναλ στην Αθήνα, στις αρχές Δεκεμβρίου δεν το παρακολούθησα καθώς ήδη βρισκόμουνα στο Μοντεβιδέο σε ένα ρόλο ας πούμε «κατασκόπου» αλλά και ενημέρωσης των αναγνωστών της ΗΧΟΥΣ αναφορικά με την Νάσιοναλ, τους παίκτες και τις συνθήκες των Λατίνων. 

Οι εκεί επαφές μου με την ηγεσία και τους παράγοντες της ομάδας είχε και μια απροσδόκητη εξέλιξη. Επίσημα μου πρότειναν να μεταφέρω στην Αθήνα την πρόταση να μην υπάρξει αποτέλεσμα στο Μοντεβιδέο και να γίνει τρίτος αγώνας στο παραπλήσιο ουδέτερο Μπουένος Άιρες, με οικονομικό όφελος και για τις 2 ομάδες. Ο ηγέτης των πρασίνων Απόστολος Νικολαΐδης ούτε που συζήτησε την πρόταση. 

Η ρεβάνς των Αθηνών τελέσθηκε αργά το απόγευμα. Χάσαμε 2-1 σ ένα άγριο παιχνίδι με σκόρερ, από δική μας πλευράς και πάλι τον Φυλακούρη. Ολόκληρο το παιχνίδι το μετάδωσα τηλεφωνικά στην «ΗΧΩ» που λόγω διαφοράς ώρας άργησε να τυπωθεί και φυσικά το επόμενο πρωί άργησε να κυκλοφορήσει. Εν τούτοις το ενδιαφέρον στην Ελλάδα ήταν τόσο μεγάλο που πουλήθηκαν 110.000 φύλλα. Άπιαστο Πανελλήνιο ρεκόρ για αθλητική εφημερίδα. Ανάλογες πωλήσεις έγιναν  και τις επόμενες μέρες, καθώς αναχώρησα από το Μοντεβιδέο αμέσως μετά το ματς, έφθασα στην Αθήνα, πολύ πριν από την ομάδα και φυσικά συνέχισα να γράφω για τις λεπτομέρειες και τα στοιχεία του αγώνα.   

ΡΕΚΟΡ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ – ΣΚΟΠΕΥΤΩΝ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ

ΡΕΚΟΡ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ – ΣΚΟΠΕΥΤΩΝ  

ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ 

 

ΤΟ Θ' Κύπελο Χριστουγέννων κατέκτησε 

με άνεση ο Παναθηναϊκός 

    Η Σκοπευτική «σεζόν» ολοκληρώθηκε απόλυτα επιτυχημένα, με τους ετήσιους αγώνες Αεροβόλων του Παναθηναϊκού. Ήταν το Θ´ Κύπελλο Χριστουγέννων. Μια κατηγορία όπλων, τα αεροβόλα, που από το 1984 περιλαμβάνεται στους Ολυμπιακούς ενώ στην Ελλάδα πρωτοξεκίνησε δειλά το 1957.  

     Ουσιαστικά τα Αεροβόλα είναι το φυτώριο του Αθλήματος καθώς επιτρέπεται να μετέχουν σ΄ αυτά και παιδιά από 8 ετών. Έτσι ανάμεσα στους 192 που αγωνίσθηκαν (από 28 σωματεία) σ’ αυτό το κλείσιμο της χρονιάς, 38 ήσαν Παίδες και 45 Έφηβοι και Νέανιδες, μεταξύ των οποίων καλύτεροι του ΠΑΟ (σε 2 κατηγορίες) ήσαν οι Γιώργος-Νικήτας Λιβέρης – και Ιάσωνας Τσάμης ενώ στους έφηβους ο Γιώργος Κατσαρός και στις νεάνιδες η Ειρήνη Μακράκη.

 

     

Από πλευράς όγκου συμμετοχής ο ΠΑΟ παρέταξε 47 Σκοπευτές, ο «ΑΘΛΟΣ» 27 και ο «ΖΕΥΣ» Καλλιθέας 20. Όμως στα Μετάλλια ο «ΖΕΥΣ» είχε μια ελαφρά υπεροχή με 3 Χρυσά και 3 Αργυρά έναντι του ΠΑΟ με 3 Χρυσά και 1 Αργυρό. Τρίτος (από τους 17 συλλόγους με Μετάλλιο) ο «ΑΘΛΟΣ» με 2 Χρυσά και 2 Αργυρά. Να σημειωθεί ότι και ο «ΑΘΛΟΣ» είναι καθαρά «πράσινης» προέλευσης καθώς τόσο ο ιδρυτής του Πέτρος Καλκαντζάκος όσο και ο προπονητής του Διονύσης Λιβέρης προέρχονται από τις τάξεις του ΠΑΟ.  

     Από τις επιδόσεις ξεχωρίζουν το 563 του Νίκου Κανιούρη (ΠΑΟ) στο Πιστόλι Ανδρών, το 558 στο ίδιο αγώνισμα νεανίδων της Αναστασίας Κοναξή (ΑΘΛΟΣ) και από 1/1/23 στον Παναθηναϊκό, και το 612,6 της Νίκης Βάρσου (Γ.Σ. Κηφισιάς) στο Τουφέκι γυναικών. Μα και το 611,2 της Ειρήνης Μακράκη του Παναθηναϊκού και το 619,8 της Καίτης Ζαφείρη (ΑΘΛΟΣ) στο αεροβόλο τουφέκι Παίδων.

https://palaimaxoipao1908.blogspot.com/2022/12/blog-post_22.html?

ΕΙΧΑΜΕ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΝΑ ΦΙΛΟΞΕΝΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ''ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ '' ΤΟΥ ΜΠΑΣΚΕΤ ΒΑΣΙΛΗ ΓΚΟΥΜΑ

ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΙΑΤΙΚΟ ΔΕΙΠΝΟ ΤΩΝ

ΣΥΜΒΟΛΩΝ ΤΟΥ ΜΠΑΣΚΕΤ

ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΤΗΣ Ο ΕΟΡΤΑΖΩΝ ΜΑΝΩΛΗΣ ΛΕΚΑΚΗΣ

ΟΙ ΠΑΛΑΙΜΑΧΟΙ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ

ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΘΛΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ Α.Ο

ΕΙΧΑΜΕ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΝΑ ΦΙΛΟΞΕΝΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ''ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ '' ΤΟΥ ΜΠΑΣΚΕΤ ΒΑΣΙΛΗ ΓΚΟΥΜΑ

ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΥΓΚΙΜΗΣΗΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΧΑΡΑΣ

ΠΑΡΟΝΤΕΣ : ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΟΝΤΟΣ-ΤΑΚΗΣ ΚΟΡΩΝΑΙΟΣ-ΜΑΝΩΛΗΣ ΛΕΚΑΚΗΣ-ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΡΑΖΙΝΟΣ ΚΑΙ Ο ΘΟΔΩΡΟΣ ΣΥΝΟΔΙΝΟΣ

ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ...

 ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ...

ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

ΠΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

Υπάρχουν ακόμη γύρω σου άνθρωποι που αγαπούν τους ανθρώπους πολύ.

Που ξεκινούν και σου χαμογελούν από την ψυχή τους. στο είναι σου .

Υπάρχουν άνθρωποι που το εννοούν το καλό σου. Που πιστεύουν την αλήθεια Σου γιατί νιώθουν ότι ότι όλοι είμαστε μαγικά συνδεδεμένοι με μιαν αόρατη κλωστή άρα το δικό σου καλό είναι και δικό τους. Συμπέρασμα αυτονόητο σε ο, τι σκέφτονται και κυρίως σ’ ο,τι κάνουν.

.

Υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι, πίστεψέ με, ξέρω τι σου γράφω. νιώθουν, ότι όλοι μας εδώ πάνω ήρθαμε με ένα σκοπό. Κι υπάρχει πολύ πείνα στις μέρες μας, δεν το βλέπεις; Με βρώση αγκαλιά και συναίσθημα κι όχι ύλη για τροφή, όπως είπε κάπως αλλιώς κι η μητέρα Τερέζα.

Γι’ αυτό, και την επόμενη φορά που θα συναντήσεις στο δρόμο σου έναν τέτοιον άνθρωπο, μην τρομάξεις. Δεν είναι ξωτικό. Δεν σε δουλεύει, δεν στο παίζει ούτε είναι αφελής. Αγκάλιασε τον κι άστον να σου δείξει πόσο απλό κι αυτονόητο είναι να είσαι χωρίς να κρύβεσαι. Χωρίς να βλέπεις παντού εχθρούς. Χωρίς να πολεμάς ακόμη και τη σκιά σου.

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΔΩΣΤΕ ΧΑΜΟΓΕΛΑ....ΑΞΙΖΕΙ!!!

ΧΡΗΣΤΟΣ ΒΑΖΕΧΑ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 17/12/1989 ΠΑΟ -ΑΕΚ ΤΟ ΝΤΕΜΠΟΥΤΟ

 χρηστοσ βαζεχα

μΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ

Σαν σήμερα το ντεμπούτο του με τον Παναθηναϊκό! 

Ήταν 17 Δεκεμβρίου 1989, όταν ο  Χρήστος  Βαζέχα έπαιξε για πρώτη φορά με τη φανέλα του Παναθηναϊκού...

Αυτό το παιχνίδι ήταν το πρώτο από τα υπόλοιπα 552 που ακολούθησαν με τη φανέλα του Παναθηναϊκού για τον Κριστόφ Βαζέχα. Ο «τρελός Πολωνός», ο «Χρηστάρας» των οπαδών του «τριφυλλιού», στα 15 χρόνια παρουσίας του με τους «πράσινους» σκόραρε 319 φορές και έγινε ο πρώτος των πρώτων σε γκολ στην ιστορία του Συλλόγου.Η πρώτη του εμφάνιση, λοιπόν, ήταν σε μια αναμέτρηση με αντίπαλο την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ, με τον τότε προπονητή της ομάδας Κρίστο Μπόνεφ να του δίνει την φανέλα με το Νο7, καθώς ήταν τραυματίας ο Δημήτρης Σαραβάκος με τον οποίο έκαναν ένα αχτύπητο δίδυμο που πιθανότατα ήταν και το καλύτερο στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, και να τον βάζει στην βασική ενδεκάδα παρά το γεγονός πως είχε ελάχιστες μέρες που είχε έρθει στη χώρα μας.

Το παιχνίδι εκείνο τελείωσε με τις δύο ομάδες ισόπαλες (0-0) και τον κόσμο να μην μένει ικανοποιημένος από το ντεμπούτο του Κριστόφ Βαζέχα, που όμως τους αποζημίωσε άπαντες με τα κατορθώματά του στη συνέχεια. Έμεινε στην ομάδα συνολικά 15 χρόνια και αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 2004, σε ηλικία 39 ετών. Συνολικά στο πρωτάθλημα πέτυχε 244 γκολ σε 403 αγώνες και αναδείχθηκε τρεις φορές πρώτος σκόρερ (1994, 1995, 1998), ενώ σε 63 ευρωπαϊκά ματς είχε 24 γκολ. Είχε 50 συμμετοχές στην Εθνική Πολωνίας με εννέα γκολ. Με τον Παναθηναϊκό, όπως αναφέραμε, έπαιξε 553 φορές σε όλες τις διοργανώσεις και έστειλε τη μπάλα 319 φορές στα αντίπαλα δίχτυα.

Πρόκειται για τον μακροβιότερο ξένο στο ελληνικό πρωτάθλημα με 14 σεζόν, ενώ συνολικά ο Κριστόφ Βαζέχα έχει κατακτήσει 4 πρωταθλήματα, 4 κύπελλα, 2 σούπερ καπ και τρεις φορές αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ. Κάτι που δεν έχει επιτύχει κανείς άλλος ξένος ποδοσφαιριστής. Οκτώ φορές ήταν ο πρώτος σκόρερ του Παναθηναϊκού από τις οποίες τις έξι συνεχόμενες! Στην καριέρα του «μετράει» 7 χατ τρικ, ενώ έξι φορές πέτυχε από τέσσερα γκολ με αντιπάλους τον Λεβαδειακό (1990), τον Εδεσσαϊκό (1993), τον Αρη (1993), τη Δόξα Δράμας (1994), την Καστοριά (1997) και τον Πανηλειακό (1998). Την περίοδο 1994-95 πέτυχε πέντε γκολ στο ματς με τον Πανιώνιο. Αξέχαστο θα μείνει σε όλους το γκολ που έβαλε στο Άμστερνταμ, απέναντι στον Άγιαξ, στη νίκη 1-0 του Παναθηναϊκού για τους «4» του Champions League όπου έκανε τεράστια πορεία με το «τριφύλλι» τόσο εκείνη τη «μαγική» σεζόν (1995-1996) όσο και τα επόμενα χρόνια…

Μετά το τέλος της καριέρας του, ο Κριστόφ Βαζέχα πάντα ήταν κοντά στον Παναθηναϊκό. Είτε δίνοντας το «παρών» στο γήπεδο, είτε συμμετέχοντας σε αγώνες παλαιμάχων είτε ακόμα και ως μέλος του τεχνικού τιμ. Ο «Τρελός Πολωνός» ήταν βοηθός του Νίκου Νιόπλια τη σεζόν 2009-2010 όταν οι «πράσινοι» κατέκτησαν το νταμπλ, ενώ και τα επόμενα χρόνια ο Βαζέχα παρέμεινε δίπλα στο «τριφύλλι». Πλέον, ο Κριστόφ Βαζέχα είναι αρωγός της προσπάθειας που γίνεται με το PAO Alive δίνοντας το «παρών» σε εκδηλώσεις για τους Έλληνες του εξωτερικού που θέλουν να συνδράμουν, με απαρχή αυτή στο Μόναχο πριν από μερικές εβδομάδες…

Δείτε σημαντικές φωτογραφίες από την καριέρα του Βαζέχα στην Ελλάδα και βίντεο με τα γκολ του

• 

  ΔΕΣ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Το πρωτο τελευταίο γκολ του Βαζέχα με τον Παναθηναϊκό

Όλα τα γκολ του Βαζέχα κόντρα στον Ολυμπιακό

Το γκολ του Βαζέχα στο Άμστερνταμ

Η βράβευση του Κριστόφ Βαζέχα από τον Παναθηναϊκό ΑΟ

Η αποθέωση του Κριστόφ Βαζέχα στο Μόναχο

Γιάννης Διακογιάννης: Ένα απροσπέλαστο τείχος κύρους, μια σπάνια κουλτούρα

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΑΠΟΨΗ

Γιάννης Διακογιάννης

Ένα απροσπέλαστο τείχος κύρους, μια σπάνια κουλτούρα

 Του Νίκου Γεωργόπουλου

 Βαλκανιονίκη του στίβου

Η αυθεντική δημοσιογραφία του Γιάννη Διακογιάννη, είχε κατακτηθεί, δεν είχε χαριστεί. Ο αθλητικός συντάκτης είχε κύρος και δεν φοβόταν να αποκαλύψει τις οπαδικές του συμπάθειες, διότι πυξίδα του ήταν ο αθλητισμός.

Πολλά χρόνια πριν η αθλητική δημοσιογραφία τσουβαλιαστεί από την κοινή γνώμη – όπως οι περισσότεροι κλάδοι άλλωστε σ’ αυτή τη χώρα – ο Γιάννης Διακογιάννης είχε προλάβει να την ανεβάσει στο υψηλότερο επίπεδο αναγνώρισης και σεβασμού.

Αν και υπήρχαν πολλά περιθώρια περαιτέρω βελτίωσης, ο κυρ Γιάννης, είχε υψώσει, θαρρείς, ένα απροσπέλαστο τείχος κύρους για το «σινάφι» μας, με δομικά υλικά την σπάνια κουλτούρα του, την παιδεία του, τη φινέτσα, τις γνώσεις και το σχεδόν αλάνθαστο κριτήριό του, τόσο απέναντι στην είδηση, όσο κι απέναντι σε συναδέλφους.

Γιάννης Διακογιάννης:

Πέθανε ο «θρύλος» της αθλητικής δημοσιογραφίας

Πορεύθηκε σε μιαν άλλη εποχή, που τα πάντα κυλούσαν με διαφορετικούς ρυθμούς. Χωρίς υψηλές ταχύτητες, αλλά και δίχως Ιντερνετ, social media, smart phones και υπολογιστές. Ηταν η εποχή όπου ακόμη και οι νεότεροι δημοσιογράφοι της γενιάς μου, αναζητούσαμε τον τηλεφωνικό θάλαμο ή κάποιο περίπτερο ή μπακάλικο με τηλέφωνο, σαν όαση στην έρημο. Που γράφαμε χειρόγραφα στο δημοσιογραφικό χαρτί (στην καλύτερη των περιπτώσεων), περιμένοντας τον χαρακτηριστικό ήχο του φαξ ή του τέλεξ να σημάνει νέο «συναγερμό» με το χάρτινο ρολό να αρχίσει να ξετυλίγεται απειλητικά προς κάθε κατεύθυνση.

Η αυθεντική δημοσιογραφία του Γιάννη Διακογιάννη, είχε κατακτηθεί, δεν είχε χαριστεί. Ο αθλητικός συντάκτης είχε κύρος και δεν φοβόταν να αποκαλύψει τις οπαδικές του συμπάθειες, διότι πυξίδα του ήταν ο αθλητισμός. Ο πυρήνας του αθλητισμού και της δημοσιογρφίας.

Ετσι, οι Ολυμπιακοί άκουγαν με προσοχή τι θα πει ή τι θα γράψει ο Διακογιάννης. Οι Παναθηναϊκοί θα διάβαζαν με σεβασμό το ρεπορτάζ του Νικήτα Γαβαλά, τον οποίο όλο και κάποιο βράδυ μπορούσαμε να τον πετύχουμε να τραγουδά σε κάποιο κουτούκι.

Ετσι κι ο «Ζανό», «ρουφούσε» με πάθος τις μουσικές της μεγάλης αδυναμίας του, της Μαρίας Κάλλας, του Σοπέν, του Χατζηδάκη, την ώρα που δεν δίσταζε πάνω στην περιγραφή ενός αγώνα, να χαρακτηρίσει μαύρο τον Δούναβη κι όχι γαλάζιο, διαψεύδοντας με τόλμη ακόμη και τον Στράους.

Ολα αποτελούσαν ένα μέρος μιας ξεχωριστής κουλτούρας, η οποία ήταν διάχυτη και απολύτως αντιληπτή από τον αναγνώστη, τον ακροατή ή τον τηλεθεατή.

Δυστυχώς, ο χρόνος είναι αμείλικτος. Διακογιάννηδες και Γαβαλάδες θα έπρεπε να διδάσκουν σε κάθε σχολή, πανεπιστήμιο, εφημερίδα, σάιτ, ραδιοφωνικό σταθμό, κανάλι. Οπως αυτοί. Οχι κουνώντας το δάχτυλο.

Αρκούσε να βρισκόσουν απλώς πλάι τους ή κάπου κοντά τους. Ολα τα άλλα τα… αναλάμβανε η αύρα τους. Ηταν αδύνατον να μην ακολουθήσεις, να μην πάρεις το βάπτισμά τους.

Με το «φευγιό» και του Διακογιάννη, ίσως θα ήταν πιο ορθό, όλοι εμείς που βαδίζουμε στο μονοπάτι που χάραξε, να αναλογιστούμε τις ευθύνες που έχουμε απέναντι στο κοινό. Να κοιταχτούμε στον καθρέπτη και να σηκώσουμε επιτέλους το βάρος που αναλογεί στον καθένα μας μέσα στον κλάδο.

Να μάθουμε να σεβόμαστε το κάθε χρώμα, έστω κι αν δεν μας αρέσει αυτός που κρατά – προσωρινά – το πινέλο. Διότι πίσω από κάθε χρώμα, κρύβονται εκατοντάδες και χιλιάδες κόσμου, οι οποίοι έχουν δικαίωμα να ενημερωθούν σωστά. Να πάρουν πράγματα από τον δημοσιογράφο και να δώσουν σ’ αυτόν.

Ο Γιάννης Διακογιάννης έφυγε από κοντά μας, όμως τα πεπραγμένα του και η γενικότερη κουλτούρα του έμειναν εδώ σ’ εμάς.

Μια τεράστια κληρονομιά της οποίας πρέπει να κάνουμε μια ειλικρινή αποδοχή. Οσο είναι καιρός…

Ενας..ΚΑΘΑΡΟΣ..Δημοσιογράφος..Αριστος..Γνώστης..του..Αθλητικού..Χώρου..Μόρφωση..Ηθος..Ευγένεια..Σπάνια..Περίπτωση..Ανθρωπου

ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ Ο ΒΕΤΕΡΑΝΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΙΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ

 

ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ 

Ο ΒΕΤΕΡΑΝΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ

 ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΙΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ

 Ο μεγάλος Γιάννης Διακογιάννης σε ηλικία 91 ετών.

Καλό ταξίδι ...καλό Παράδεισο...

Γεννήθηκε στη Αθήνα όπου και ασχολήθηκε με τον αθλητισμό από την εφηβική ηλικία, με ιδιαίτερη αδυναμία στον στίβο. Σπούδασε μουσική στη Γαλλία, όμως τελικά τον κέρδισε η δημοσιογραφία

Ο Βετεράνος δημοσιογράφος Γιάννης Διακογιάννης (ή Ζαννό για τους παιδικούς του φίλους).

Εχει τιμηθεί από τον σύλλογο Παλαιμάχων Αθλητών Π.Α.Ο όλων των Αθλημάτων.

Ηταν  από τα γεννοφάσκια του διεθνής καθώς κατά 50% έχει γαλλικό αίμα. «Εκ μητρός γαλλίδος» . Ο Παναθηναϊκός είναι (με μεγάλη διαφορά) ο διεθνής Σύλλογος της χώρας, που στις διεθνείς αναμετρήσεις του είχε ανάγκη συντακτών με ευρύτερες δυνατότητες. «Όπερ έδει δείξαι». Άλλωστε ο τιμώμενος ένοιωθε όχι μόνο άνετα, αλλά ιδιαίτερη ικανοποίηση με τις διεθνείς επιτυχίες του ΠΑΟ, χωρίς όμως να παρασύρεται.

Για όλους αυτούς τους λόγους τιμήθηκε πρωταρχικά ο Γιάννης Διακογιάννης.

Υπήρξε κορυφαίος δημοσιογράφος, συγγραφέας, σχολιαστής και παρουσιαστής αθλητικών εκπομπών της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου, αποτελώντας έναν πραγματικό δάσκαλο για όλες τις γενιές που ακολούθησαν.

Θεωρείτο ως ο κορυφαίος του είδους, ο πατριάρχης της ελληνικής αθλητικής δημοσιογραφίας, λόγω των μεγάλων γνώσεών του πάνω στον κλασικό αθλητισμό αλλά και το ποδόσφαιρο, την εμβρίθεια στον τρόπο μετάδοσης και τη γλαφυρότητα του ύφους του.
Γεννήθηκε στη Αθήνα όπου και ασχολήθηκε με τον αθλητισμό από την εφηβική ηλικία, με ιδιαίτερη αδυναμία στον στίβο. Σπούδασε μουσική στη Γαλλία, όμως τελικά τον κέρδισε η δημοσιογραφία.

Κάλυψε με ανταποκρίσεις του πάρα πολλές κορυφαίες διοργανώσεις, μεταξύ των οποίων Παγκόσμια Κύπελλα ποδοσφαίρου (ξεκινώντας από αυτό του 1954 στην Ελβετία και τερματίζοντας με αυτό του 1998 στη Γαλλία), διεθνείς αγώνες και παγκόσμια πρωταθλήματα στίβου, τελικούς αγώνες διασυλλογικών ευρωπαϊκών ποδοσφαιρικών διοργανώσεων (όπως του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1971 μεταξύ Άγιαξ και Παναθηναϊκού) και άλλα.

Το 2004 υπήρξε σχολιαστής στους αγώνες της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου ανδρών στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου όταν και το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα κατέκτησε το τρόπαιο.

Από το Σεπτέμβριο του 1966 έως το 1983 ήταν ο βασικός παρουσιαστής της εβδομαδιαίας αθλητικής τηλεοπτικής εκπομπής «Αθλητική Κυριακή» (αρχικά «Αθλητικά Νέα»), ενώ το Σεπτέμβριο του 1969 είχε παρουσιάσει το 9ο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Αθλητισμού, που διεξήχθη στο Στάδιο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» και αποτέλεσε την πρώτη μετάδοση αγώνων στίβου από ελληνικό τηλεοπτικό συνεργείο.
Εργάσθηκε επίσης σε στο Κέντρο αθλητικού ρεπορτάζ, ως καθηγητής δημοσιογραφίας, ενώ συνεργάστηκε για χρόνια με τον bwinΣΠΟΡ FM 94,6. Από τα έργα του ξεχωρίζουν το τετράτομο «100 Χρόνια Ποδόσφαιρο» (Μίλητος, 2006), το «60 Χρόνια Μουντιάλ» (Λιβάνης, 1990), το «Οι Μεγάλες Μορφές του Αθλητισμού» (Κάκτος, 1979) κ.α. Ήταν, ακόμη, παραγωγός μουσικών ραδιοφωνικών εκπομπών. Κόρη του (υιοθετημένη) ήταν η δημοσιογράφος Ρίκα Βαγιάνη.
Υπήρξε ο πρώτος που τιμήθηκε για την εν γένει προσφορά του με το βραβείο «Ελένη Βλάχου» το 2003, ως δημοσιογράφος των «Νέων». Αποτελεί πιθανότατα τον μοναδικό Έλληνα αθλητικό δημοσιογράφο του οποίου το επώνυμο περιλήφθηκε σε στίχο τραγουδιού, συγκεκριμένα στο «Αρχίζει το ματς» σύνθεσης και εκτέλεσης του Λουκιανού Κηλαηδόνη το 1979.

Τον Ιανουάριο του 2017 ο Διακογιάννης παραδέχθηκε για πρώτη φορά δημόσια ότι είναι οπαδός του Παναθηναϊκού, σε εκδήλωση του Δήμου Βύρωνα για την παρουσίαση του βιβλίου του παλαιού ποδοσφαιριστή Δημήτρη Θεοφάνη. Ο Διακογιάννης δήλωσε: «Παναθηναϊκός είμαι, Αθηναίος είμαι, Παναθηναϊκός είμαι. Έχω γνωρίσει τον Απόστολο Νικολαΐδη».