Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΣΕΛΛΟΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΟΕΒΑΣ

Τη Δευτέρα 5/12 έκανε την πρώτη επίσημη παρουσίασή του ο Γιώργος Μαρσέλλος, ως Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελλήνων Βετεράνων Αθλητών Στίβου.

Ο νέος Πρόεδρος, (και Αθλητής του Πανιωνίου Γ.Σ.Σ) ο οποίος διετέλεσε Πρωταθλητής Ελλάδας σε Ύψος, Δέκαθλο και 110 Εμπόδια, Σημαιοφόρος στους Ολυμπιακούς του Τόκιο και Αντιπρόεδρος των Ελλήνων Olympians, ανέλαβε τα νέα καθήκοντά του, εντελώς πρόσφατα στη θέση του αποχωρήσαντος Συμεών Συμεωνίδη.

Η Ομοσπονδία των Παλαιμάχων Στίβου, εκπροσωπούσα πλήθος Συλλόγων Παλαιμάχων από όλη τη χώρα, βρίσκεται υπό τη σκέπη της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, η οποία την φιλοξενεί στις εγκαταστάσεις της του Παναθηναϊκού Σταδίου, όπου και τα Γραφεία – Μουσείο της.

Η πρώτη εμφάνιση του Γιώργου Μαρσέλλου, έγινε με την ευκαιρία της ομιλίας του Δημοσιογράφου – Συγγραφέα Πέτρου Λινάρδου με θέμα: «Η αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων Γραμμάτων και Τεχνών».

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΣΕΛΟΣ

Αφορμή στάθηκε η απόφαση των Καναδών να ζητήσουν να επανέλθουν οι Καλλιτεχνικοί Διαγωνισμοί στους Ολυμπιακούς Αγώνες, όπως ίσχυαν κατά την περίοδο 1924 – 1948.

Η αναστολή των Καλλιτεχνικών Διαγωνισμών εντός των Ολυμπιακών προήλθε από το γεγονός ότι ενώ οι Αθλητές ήσαν ερασιτέχνες, οι Καλλιτέχνες ήσαν και είναι (κατά κύριο λόγο) επαγγελματίες.

Αλλά σήμερα αυτές οι συνθήκες διαφοροποίησης εξέλιπαν και οι Καναδοί πιστεύουν ότι τα πράγματα μπορούν να επανέλθουν στην προτέρα τους κατάσταση. Όμως με την πάροδο του χρόνου έχουν προκύψει νέες εξελίξεις, οι οποίες έχουν δημιουργήσει διαφοροποιημένες συνθήκες.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες με τους παράλληλους Παρολυμπιακούς έχουν υποστεί ένα τέτοιο εύρος και όγκο που δημιουργεί ήδη τεράστιες οικονομικές και άλλες δυσχέρειες στους εκάστοτε οργανωτές.

Επομένως η πρόταση των Καναδών έχει να περάσει από την κρίση της ΔΟΕ με αβέβαιες ελπίδες.

Τα παραπάνω εξετάσθηκαν τόσο από τον εκλεκτό ομιλητή, όσο και από τον Πρόεδρο Γιώργο Μαρσέλλο, που προλόγισε κατά την εκδήλωση, τον Αλέξανδρο Φωτακίδη που ήταν διοργανωτής εκ μέρους της «Κερκίδας του Στίβου», τον Δημήτρη Ποντικούλη (Πρωταθλητή Βάδην του ΠΑΟ), δημιουργό του Μουσείου Φωκιανού, τον Olympian Άρη Καραγιώργο (Παναθηναϊκού), τον επίσης Olympian και Χρυσό Μεσογειονίκη Στέφανο Πετράκη (Παναθηναίκού) και άλλους εκλεκτούς Αθλητές του Στίβου στη μεγάλη αυτή σύναξη των Παλαιμάχων.

Με την ευκαιρία να αναφερθεί, όπως τονίσθηκε άλλωστε και στην εκδήλωση ότι το 1924 ο Κωνσταντίνος Δημητριάδης, από τη Στενήμαχο της Ανατολικής Ρωμυλίας (από όπου και ο Απόστολος Νικολαϊδης) κατάκτησε το Χρυσό Μετάλλιο με το άγαλμα του «Ο ΔΙΣΚΟΒΟΛΟΣ».

Μετά το πέρας της εκδήλωσης ακολούθησε δεξίωση στις τόσο ωραία διακοσμημένες, από την οικογένεια Συμεωνίδη με Κειμήλια αίθουσες της Ομοσπονδίας των Βετεράνων.

Η ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ
ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ OLYMPIANS
Με την ευκαιρία να υπενθυμίσουμε ότι την προσεχή Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου θα πραγματοποιηθεί στο Ναυτικό Όμιλο Ελλάδας η ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση της ΕΣΟΑ. Βέβαια φέτος δεν υπάρχουν Αρχαιρεσίες, αλλά αυτός δεν είναι λόγος να μην παραστούν όλοι στην ετήσια αυτή συγκέντρωση, που γίνεται πάντα κοντά στις γιορτές και δίδεται η μοναδική ευκαιρία για ένα ποτήρι κρασί και ανταλλαγή ευχών.

Για περισσότερες πληροφορίες στη τηλέφωνο 210 6878 888 στο κτήριο της Ολυμπιακής Επιτροπής, όπου και τα Γραφεία της ΕΣΟΑ, ή ηλεκτρονικά info@hoa.gr
ΕΚ ΤΗΣ ΕΣΟΑ

ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΑΔΕΛΦΙΑ

ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΝ

ΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ

Γράφει ο Γιώργος Λιβέρης

Η 11η ημέρα του Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου στη χώρα μας, χαρακτηρίσθηκε κυρίως από το ντέρμπυ των καλύτερων Ελλήνων Προπονητών και από τη νέα κοινή εμφάνιση (την 16η περίπτωση εάν δεν κάνω λάθος) δυο αδελφών στο ίδιο παιχνίδι.

Στο ματς των Προπονητών ο Μαρίνος Ουζουνίδης αντιμετώπισε τον Γιώργο Κορακάκη, καλύτερο τεχνικό του 2016.Το παιχνίδι είχε σαφώς ανώτερη ποιότητα από το ματς ΠΑΟ – ΠΑΟΚ, το ίδιο σκορ, αλλά άλλη εικόνα.

Παρήγορες αλήθειες για αισιόδοξες προβλέψεις.
Το θέμα όμως είναι άλλο.
Δυο αδέλφια ο Οδυσσέας και ο Παναγιώτης Βλαχοδήμος έπαιξαν στον ίδιο αγώνα.

Ο Οδυσσέας είναι φανερό ότι κερδίζει την εμπιστοσύνη όλων μας και ο Μαρίνος του παραχώρησε και πάλι τη θέση κάτω από τα δοκάρια.

Ο Παναγιώτης χρησιμοποιήθηκε τα 2 τελευταία λεπτά του αγώνα για να κάνει αυτό που του αρέσει και αυτό που του ζήτησε ο προπονητής ώστε να πάρει ανάσες η 11άδα. Να κρατήσει τη μπάλα στα πόδια του και να κάνει κούρσες ως έξω αριστερά κλασσικής εποχής.

Πιστεύω ότι εάν προσπαθήσει να γίνει περισσότερο ομαδικός, θα κερδίσει περισσότερο χρόνο συμμετοχής.
Αλλά το θέμα είναι πως εδώ και 108 χρόνια ο Παναθηναϊκός στηρίζεται στα Αδέλφια. Από το 1908 με τους δημιουργούς του Γιώργο και Αλέξανδρο Καλαφάτη το 1908, μέχρι τους τωρινούς νεοεισελθόντες Αφους Βλαχοδήμου.

Από τα πολλά Αδέλφια που κοσμούν την ιστορία του Παναθηναϊκού, όλα βέβαια δεν είχαν την τύχη και την τιμή να είναι (αμφότερα) επιλεγμένα μέλη της Εθνικής Ομάδας. Ούτε ακόμη και οι Αφοι Καλαφάτη δεν έπαιξαν – και οι δυο – στην Εθνική Ομάδα του 1920 στην Αμβέρσα. Μόνο ο Γιώργος.

Επίσης να σημειώσω στον μεσοπόλεμο (ανάμεσα στον Α’ και Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο) τους Αφους Δεμερτζή, τους Αφους Χριστοδούλου και τους Αφους Μεσσάρη.
Εκλεκτοί παίκτες υπήρξαν ακόμη οι Αφοι Αγγελόπουλοι, Ασπρογέρακα, Βασιλείου, Μπόγδανοι και κυρίως τα Αδέλφια Πιερράκου και Σβολόπουλοι.

Μετά τον Β’ ΠΠ εντυπωσιακή υπήρξε η παρουσία των Αντώνη και Γιάννη Παπαντωνίου, που παίξανε αμφότεροι στην επίθεση του Παναθηναϊκού και της Εθνικής Ομάδας.

Βεβαίως υπάρχουν και άλλα ονόματα με διπλές παρουσίες, ανεξάρτητα από την παρουσία καθενός στην ενδεκάδα. Να θυμίσω τα ονόματα Φυλακτός, Κλης και κυρίως τους πλέον πρόσφατους στη δεκαετία του ’80 Αφους Δημόπουλους.

Δεν θα ήμουν συνακόλουθος με την ιστορία εάν δεν σημείωνα βέβαια τους 5 Αφους Ανδριανόπουλους από τον Πειραιά, οι οποίοι για πολλές δεκαετίες από το 1920 και μετά την Κατοχή μέχρι και την «Χούντα» ακόμη ήταν καρδιακοί φίλοι με τους Αφους Καλαφάτη, τον Λουκά Πανουργιά, τον Μιχάλη Παπάζογλου, τον Απόστολο Νικολαϊδη, τους Αφους Ασπρογέρακα κ.λ.π.

Άλλες εποχές τότε.

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ 2016 

ΣΤΗΝ ΠΥΓΜΑΧΙΑ Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ

Σάρωσαν οι «πράσινοι» πρωταθλητές
Σε αποθέωση ο σύλλογος αναδείχτηκε πρωταθλητής Ελλάδας για το 2016 

Πρωταθλητές αναδείχθηκαν.:
 Ο ΔιονύσηςΠερδικάρης στα 56 κιλά.στο τελικό κέρδισε τον Παρασκευά Σταυρόπουλο της Παναχαϊκής

Ο Θοδωρής Ριτζάκης  στα 69 κιλά με έμφανή ανωτερώτητα κυριάρχησε επί του αντιπάλου του Αλέξανδρου Χρήστου του Εθνικού

και 

Ο Θοδωρής Ραλλης με νίκη επί του αντιπάλου του λόγω μη εμφάνισης του στον τελικό λόγω τραυματισμού.

Προπονητής ο Γιάννης Αϊδινιώτης  Εφορος η Μαρία Καϊαφα

ΜΑΡΙΝΟ ΤΕΛΟΣ,

ΞΕΧΝΑ ΚΑΙ ΠΡΟΧΩΡΑ….

Γραφει ο Γιώργος Λιβέρης

Η ήττα με 0-2 από την Θέλτα Βίγκο αποτελεί το κλείσιμο ενός μαύρου σύγχρονου κεφαλαίου του Ποδοσφαιρικού Παναθηναϊκού.

Ενός κεφαλαίου μιας γκρίζας βίβλου αρκετών ετών και ηττών που ολοκληρώθηκε με τους 13 αγώνες χωρίς νίκη στα παιχνίδια της Ευρώπης.


Αποτελεσμάτων για τα οποία ευθύνονται όλοι οι άλλοι εκτός από τον Μαρίνο.


Για τούτο περιμένουμε να κλείσει την πόρτα πίσω του ο νέος προπονητής και να εισέλθει σ’ ένα χώρο καινούργιο, καθαρό, με πολύ οξυγόνο, νέες τακτικές και κυρίως με νέο πνεύμα και καλές μεταγραφές από τις αρχές του 2017, που ήδη έφθασε.


Οι μεταγραφές είναι απαραίτητες και αποτελούν ουσιαστικό στοιχείο, όχι μόνο ως φρέσκο αίμα αλλά ως το συστατικό πάνω στο οποίο θα στηριχθεί ο Μαρίνος για να εφαρμόσει την δική του γραμμή, τεχνική, ψυχολογική ή οποιαδήποτε άλλη απαραίτητη ενέργεια.


Χωρίς ενίσχυση και αλλαγή στυλ δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί η παρούσα κατάσταση, θα γυρίζουμε στα ίδια και τα ίδια. Και σε 2-3 μήνες θα αναζητούμε στο πρόσωπο ενός άλλου προπονητή, την παρηγοριά και την ελπίδα.


Αλλά εδώ δεν αντιγράφουμε το Χότζα και το απόφευγμα του ‘’ από παλούκι σε παλούκι υπάρχει ζωή’’ .


Εμείς θέλουμε να ξεφύγουμε μια και καλή από την κακομοιριά και την μιζέρια και από τα αρνητικά ρεκόρ σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Φτάνει πλέον η μόνιμη μετριότητα και η παρουσίαση παικτών από τα απόνερα των άλλων.


Είναι προτιμότερο ο Μαρίνος να απαιτήσει, να πάρει και να μπορέσει να κινηθεί, σύμφωνα και με την δική του ιστορία, παρά να περιμένει πότε θα τον διώξουν.


Διότι εάν δεν μεταφέρει τις γνώσεις και τις δικές του προδιαγραφές στην Διοίκηση, δεν θα επιτύχει τίποτα, δεν θα αλλάξει τίποτα και θα έχει την ίδια μοίρα με τον Ιταλό.


Εάν του αρνηθούν τα βασικά και τους απαραίτητους παίκτες καλύτερα να αποχωρήσει με το κεφάλι ψηλά.


Ο Ιανουάριος πρέπει να είναι ο μήνας των μεγάλων αποφάσεων.

ΜΑΡΙΝΟ…..

ΚΑΛΑ ΑΡΧΙΣΑΜΕ

Γράφει
 ο Γιώργος Λιβέρης


Το «ντεμπούτο» του Μαρίνου Ουζουνίδη, με τις 2 – 3 επιτυχημένες κινήσεις του, την προσπάθεια των παικτών (με την αυτογνωσία που έχουν) και την καλή τύχη του Φινλανδού, ήταν απόλυτα επιτυχές.

Χωρίς την συμπαράσταση των οπαδών (μάλλον το αντίθετο), σε συνθήκες και κλίμα ψύχους, ο Παναθηναϊκός κέρδισε το πρώτο δύσκολο παιχνίδι, από τα 2 – 3 που ακολουθούν, εκτός έδρας μάλιστα.
Η νίκη δεν ήταν απλώς βάλσαμο στην καρδιά των (απόντων) φιλάθλων, αλλά βαθμολογικά ουσιαστική και ψυχολογικά τονωτική για την παραπατούσα ομάδα.

Κατ’ αρχήν η επιλογή του Μαρίνου Ουζουνίδη ήταν η κίνηση «Ματ» που ήταν απαραίτητη για να τονωθούν οι….2 Έλληνες παίκτες που παίξανε και οι υπόλοιποι ξένοι.

Ακόμη και οι αλλοδαποί έχουν το αισθητήριο να αντιληφθούν εάν ένας προπονητής είναι άξιος να τους καθοδηγεί.

Κατ’ αρχήν ο Μαρίνος Ουζουνίδης με 50 συμμετοχές στην Εθνική Ομάδα είναι πρώτος από όλους τους Έλληνες Προπονητές στον τομέα αυτόν. Όχι βέβαια πως αποτελεί βασικό ατού η φανέλα της Εθνικής. Μάλιστα μερικοί υποστηρίζουν το αντίθετο.

Όμως ο Μαρίνος έχει από τους αγώνες του αυτούς, από την 6ετία του στον Παναθηναϊκό και από τη συμμετοχή του στη γαλλική Χάβρη μια θαυμάσια εμπειρία που γνωρίζει καλά να την μεταφέρει στο γήπεδο.

Με συμμετοχές στη νίκη του ΠΑΟ επί του Άγιαξ (1996) και σε άλλους εντυπωσιακούς αγώνες: με τον Πανιώνιο 6 – 0 (1994), με τον ΠΑΟΚ 5 – 0 (1996), με την ΑΕΚ 3 – 0 (1994) και 2 – 0 (1996), με την Καστοριά 7 – 0 (1996) ξέρει ποιες πρέπει να είναι οι τοποθετήσεις του.

Αμυντικός παίκτης ο ίδιος, φυσικό είναι να έχει γονίδια και προσανατολισμούς προς την πλευρά αυτή. Το έδειξε και την Κυριακή με τον
ΠΑΟΚ. Έφερε την ομάδα να στηριχθεί πρώτα στη σιγουριά της άμυνας και μετά στις εμπνεύσεις της επίθεσης, οι οποίες δεν ήσαν και πολλές, προεξάρχοντος του Μπεργκ που περνάει μια αρνητική φάση.

Άλλωστε και το γκολ δεν προήλθε από επιθετικό συνδυασμό, αλλά από έμπνευση της στιγμής και την παράδοση του Λουντ να επιτυγχάνει γκολ επί του ΠΑΟΚ.

Αντίθετα με την επιθετική αφλογιστία, η άμυνα λειτούργησε άψογα, προεξάρχοντος του Βλαχοδήμου που έκανε το καλύτερο μέχρι σήμερα – από τα λιγοστά – παιχνίδια του.

Ο νεαρός τερματοφύλακας έδειξε εξαιρετικά αντανακλαστικά – αντίθετα με τον Σέρβο του ΠΑΟΚ και ισχυρές γροθιές. Τρεις φορές έδιωξε μακριά τη μπάλα σε στιγμές υπέρτατου κινδύνου. 

Αλλά σταδιακά θα πρέπει να αποφεύγει αυτές τις αποκρούσεις καθώς η μπάλα δεν κατευθύνεται πάντα σε φίλια πόδια.

Τώρα μέχρι το τέλος της χρονιάς η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης μας πρέπει να έχει ολοκληρωθεί και οι φίλαθλοι – οργανωμένοι και μη – ν επανέλθουν οίκαδε.

ΜΑΡΙΝΟ….

ΣΩΣΕ ΜΑΣ

Γράφει ο Γιώργος Λιβέρης

    Να ευχηθούμε καλή επιτυχία στον Μαρίνο

    Να ευχηθούμε καλή επιτυχία, όχι  ειδικά στον Μαρίνο αλλά σε κάθε Έλληνα προπονητή.

   Να ευχηθούμε ακόμα να μπορέσουν να αρθρώσουν λέξη οι αόρατοι και οι άφωνοι ειδικοί Σύμβουλοι της Ποδοσφαιρικής Ομάδας του Παναθηναϊκού.

    Τέλος να ευχηθούμε σε μας τους ίδιους να δούμε επί τέλους μια ηλιόλουστη μέρα.

Βεβαίως ισχύουν και χειρότερα σε κάποιες ομάδες, αλλά υπάρχει μια διαφορά: εμείς μεγαλώσαμε σ’ ένα Σύλλογο μόνιμα στην κορυφή των τίτλων και των επιδόσεων, επομένως έχουμε μάθει ο πήχης να είναι ψηλά, σταθερά και μόνιμα.

   Κατ΄ αρχήν πρέπει ν΄ αναγνωρίσουμε πως ανάμεσα στην διάσωση του Παναθηναϊκού από την καταστροφή, μετά την αποτυχία της πολυμετοχικότητας και την επανάκαμψη υπάρχει ουσιώδης διαφορά.

     Ο Γιάννης Αλαφούζος όντως διέσωσε τον Παναθηναϊκό καθώς μόνος αυτός του πρόσφερε το  οξυγόνο ζωής.

     Όμως η συνέχεια δεν υπήρξε ανάλογα επιτυχής ούτε ακoλούθησε τις ελπίδες μας.

     Ίσως γιατί αυτός ο δεύτερος ρόλος, η δεύτερη αυτή υποχρέωση έχει άλλες βαρύτερες, ουσιαστικότερες και πλέον δύσκολες διαχειριστικές απαιτήσεις.

     Για μία ακόμη φορά αποδείχθηκε ότι η διοίκηση ενός Συλλόγου με όνομα βαρύ έχει πρωτίστως ανάγκη θεμελιωδών αθλητικών γνώσεων, οι οποίες δύσκολα θα αποκτηθούν εκτός των αθλητικών κέντρων.

    Όπως η τεχνογνωσία δεν έχει ακόμη καταστεί δυνατόν να μεταφέρεται ή να μεταβιβάζεται από εγκέφαλο σε εγκέφαλο έτσι και αθλητική εμπειρία έχει τις δικές της προδιαγραφές.

     Ισχύει αυτό ακόμη και στην επιλογή των ειδικών συμβούλων η συνεργατών.

     Επανερχόμενοι στα τωρινά ‘’ Δεκεμβριανά ‘’ του Παναθηναϊκού να υπερασπισθούμε για μια ακόμη φορά τους Έλληνες προπονητές, τους ταλαίπωρους Έλληνες προπονητές, από τον Λάκη Πετρόπουλο μέχρι και αυτόν – ας μου επιτροπεί - τον Νταμπίζα.

     Φυσικά οι Προπονητές μας ποδοσφαίρου δεν έχουν αποκτήσει το διεθνές όνομα των προπονητών του Μπάσκετ. Αλλά η απαξίωση τους κατά πρώτον ισχύει στην Ελλάδα και μετά στο εξωτερικό.

     Ακόμη και όσες ομάδες έχουν εμπιστοσύνη σε κάποιον εξ αυτών, με την πρώτη στραβή ( φταίει δεν φταίει ) τον απολύουν έστω και εάν η Μεγαλόχαρη προσπαθεί να τον στηρίξει.

    Όμως οι Έλληνες προπονητές – με τη θέληση τους η όχι – περιπλανώμενοι ανά την Ελλάδα γνωρίζουν καλά πρόσωπα, καταστάσεις και συνθήκες και προσπαθούν να επιτύχουν το καλύτερο. Προσπαθούν να εμπνεύσουν να ορθοποδήσουν και να συμμαζέψουν μια ομάδα. Είναι νοικοκυραίοι και δάσκαλοι. Με τον δικό τους καλό τρόπο. Σε στιλ Κορακάκη βέβαια και όχι σε στιλ Αλέφαντου.

    Αλλά για να συμβούν τα παραπάνω το υλικό στα χέρια τους πρέπει να είναι ελληνικό και με φιλότιμο. Όχι κάθε  καρυδιάς – καρύδι που ξεπέφτει στην Ελλάδα και δεν τον απασχολεί να ξεπουλήσει την ομάδα του. Για να μην ξεχνάμε τα δύο πέναλτι του Νοτιοαφρικάνου  στην Ξάνθη.

    Ας ευχηθούμε λοιπόν τα λάθη και οι αβλεψίες που πρόσφατα αλλά και στο παρελθόν έγιναν από την διοίκηση του Παναθηναϊκού να περιορισθούν στο ελάχιστο και με τον Μαρίνο να τελειώνουμε μια και καλή με τους Ιταλούς προπονητές, οι οποίοι ουδέποτε πέτυχαν στην  Ελλάδα.

     Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΜΠΑΣΚΕΤΙΚΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ

 Η ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού έχει γυρίσει μια νέα σελίδα μετά το τέλος της συνεργασίας με τον Αργύρη Παιδουλάκη με την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας από τον πολύπειρο Ισπανό προπονητή Πασκουαλ

του
 Απόστολου Κόντου

Ας δούμε όμω σήμερα τα δυνατά τεχνικά σημεία του Παναθηναϊκού και όπως επίσης και τις αδυναμίες του

Ο Δημήτρης Διαμαντίδης άφησε τεράστιο και αναπλήρωτο κενό ,όμως πρέπει να δούμε την επόμενη ημέρα ,οι υποχρεώσεις είναι πολύ μεγάλες με τις εγχώριες και Ευρωπαϊκές υποχρεώσεις .Τον ρόλο αυτό καλείται να παίξει ο Καλαθης αλλά δυστυχώς σε αυτή την νευραλγική θέση είναι απελπιστικά μόνος και θέλει βοήθειες . Ο Παππας είναι χαρισματικό σουτιγκ γκαρντ και άδικα αναλώνεται στην θέση του πλαιημεικερ ,βέβαια οι ανάγκες της ομάδας το επιβάλουν .
Το περιφερειακό το σουτ είναι πάντα μια άριστη λύση για μία μοντέρνα ομάδα και με πολύ υψηλές απαιτήσεις όπως είναι ο Παναθηναϊκός και το διαθέτει πλουσιοπάροχα από πολλούς παίκτες .
Κάτω από τα καλάθια έχει πολύς σπουδαίους παίκτες που δίνουν μεγάλες βοήθειες και λύσεις αλλά και σημαντικό σκοράρισμα Μεγάλη φετινή απώλεια ο τραυματισμός του Γκιστ. .Η παρουσία του Γιάννη Μπουρουση θα είναι καθοριστική στην πορεία του Παναθηναϊκού .

Θα ήθελα να τονίσω ότι η ομάδα του Παναθηναϊκού χαρακτηριζότανε για την άριστη άμυνα της ιδιαίτερα την περιφερειακή ,που την …έσπρωχνε στον αιφνιδιασμό αλλά και στο εύκολο καλάθι και θα πρέπει να δώσει μεγάλη βαρύτητα σε αυτό το βασικό σημείο λειτουργίας της.

Με την δύναμη που έχει δύναμη μέσα στα καλάθια ,πιστεύω ότι εάν η μπάλα περναει περισσότερο μέσα στα καλάθια αυτό θα βοηθήσει, να γίνονται ποιο ελευθέρα τα περιφερικά σουτ

Ο χρόνος και οι δύσκολοι αγώνες θα ανεβάσουν τα τεχνικά χαρακτηριστικά και θα την δέσουν σε ένα απόλυτα ομοιογενές συγκρότημα

Η επιλογή του Πασκουαλ ήτανε πολύ εύστοχη ,είναι προσωπικότητα ,έχει πολύ καλή παρουσία στο Ευρωπαϊκό Μπάσκετ και προσπαθεί να δώσει ευκαιρίες σε όλους παίκτες

Ο κόσμος του Παναθηναϊκού αγάπη με πάθος την ομάδα και τηνστηριζει ΠΑΝΤΑ και στις μεγάλες αλλά και δύσκολες στιγμές της .

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος έχει όραμα για την ομάδα και έχει προσφέρει όλα εκείνα τα εφόδια και τα όπλα για να μπορέσει ο Παναθηναϊκός να κόψει πρώτος δια μία ακόμη φορα το νήμα

Οι επισημάνσεις μου που αγγίζουν και τεχνικό κομμάτι δεν έχουν καμία σκοπιμότητα αλλά μόνο την αγάπη και το πάθος που έχω για μια ομάδα που υπηρέτησα μια 15ετια.